غزل شمارهٔ 422

شاعر: عطار

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: اش

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

منم اندر قلندری شده فاش

در میان جماعتی اوباش

همه افسوس‌خواره و همه رند

همه دُردی‌کش و همه قلّاش

ترک نیک و بد جهان گفته

که جهان خواه باش و خواه مباش

دام دیوانگی بگسترده

تا به دام اوفتاده عقل معاش

ساقیا چند خسبی آخر؟ خیز

که سپهرت نمی‌دهد خشخاش

بنشان از دلم غبار به می

که تویی صحن سینه را فراش

گر تو در معرفت شکافی موی

ور زبان تو هست گوهر‌پاش

یک سر موی بیش و کم نشود

زانچه بنگاشت در ازل نقاش

تو چه دانی که در نهاد کثیف

آفتاب است روح یا خفاش

1010

عاشقی خواه اوفتاده ز شوق

بر سر فرش شمع همچو فراش

1111

چه کنی زاهدی که از سردی

بجهد بیست رش ز بیم رشاش

1212

زاهد خام خویش‌بین هرگز

نشود پخته گر نهی در داش

1313

هست زاهد چو آن دروگر بد

که کند سوی خود همیشه تراش

1414

مرد ایثار باش و هیچ مترس

که نترسد ز مردگان‌، نبّاش

1515

من نی‌ام خرده‌گیر و خرده‌شناس

که ندارم ز خرده هیچ قماش

1616

دور باشید از کسی که مدام

کفر دارد نهفته، ایمان فاش

1717

چون نی‌ام زاهد و نی‌ام فاسق

از چه قومم‌؟ بدانمی ای کاش

1818

چه خبر داری این دم ای عطار

تا قدم درنهی درین ره باش

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

خویشتن پاک دار و بی‌پرخاش

هیچ کس را مباش عاشق غاش

رودکیمثنوی‌هاابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیفپاره 13

خویشتن پاک دار بی‌پرخاش

رو به آغاش اندرون مخراش

رودکیمثنوی‌هاابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیفپاره 14

غیرتم بانگ زد که: دور او باش

عشقم آهسته گفت: باش و مباش

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 330

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور