صنفِ غزل میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 851قامتش سامان شوخی از نگاه ما گرفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 851

12 اشعار

غزل شمارهٔ 852ز آتش رخسار که ساغر گرفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 852

9 اشعار

غزل شمارهٔ 853بعد از این باید سراغ من ز خاموشی گرفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 853

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 854دل ماند بی‌حس و غمت افشانده بال رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 854

12 اشعار

غزل شمارهٔ 855صبح از دل چاک‌که دراین باغ سخن رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 855

12 اشعار

غزل شمارهٔ 856ازین بساط‌کسی داغ آرمیدن رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 856

11 اشعار

غزل شمارهٔ 857فغان‌ که فرصت دام تلاش چیدن رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 857

12 اشعار

غزل شمارهٔ 858آخر سیاهی از سر داغم به‌در نرفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 858

12 اشعار

غزل شمارهٔ 859عمرگذشته بر مژه‌ام اشک بست و رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 859

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 860دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 860

11 اشعار

غزل شمارهٔ 861باز وحشی‌جلوه‌ای‌ در دیده جولان‌ کرد و رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 861

10 اشعار

غزل شمارهٔ 862هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 862

12 اشعار

غزل شمارهٔ 863زین من و ما زندگی سیر فنایی کرد و رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 863

15 اشعار

غزل شمارهٔ 864رنگ گلش بهار خط از دور دید و رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 864

11 اشعار

غزل شمارهٔ 865هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 865

13 اشعار

غزل شمارهٔ 866به حیرتم چه فسون داشت بزم نیرنگت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 866

12 اشعار

غزل شمارهٔ 867که شود به وادی مدعا بلد تسلی منزلت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 867

14 اشعار

غزل شمارهٔ 868ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 868

10 اشعار

غزل شمارهٔ 869زهی مخموری عالم گلی از حسرت جامت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 869

14 اشعار

غزل شمارهٔ 870آمدم تا صد چمن بر جلوه‌نازان بینمت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 870

9 اشعار

غزل شمارهٔ 871باز با طرزتکلف آشنا می‌بینمت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 871

9 اشعار

غزل شمارهٔ 872ای پر فشان چون بوی‌گل بیرنگی از پیراهنت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 872

11 اشعار

غزل شمارهٔ 873جهان در سرمه خوابید از خیال چشم فتانت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 873

11 اشعار

غزل شمارهٔ 874زهی هنگامهٔ امکان‌، جنون‌ساز غریبانت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 874

9 اشعار

غزل شمارهٔ 875نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 875

7 اشعار

غزل شمارهٔ 876بهار آیینهٔ رنگی‌که باشد صرف آیینت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 876

9 اشعار

غزل شمارهٔ 877بیا ای جام و مینای طرب نقش‌کف پایت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 877

11 اشعار

غزل شمارهٔ 878همه‌کس‌ کشیده محمل به جناب‌ کبریایت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 878

10 اشعار

غزل شمارهٔ 879زهی چمن‌سازِ صبحِ فطرت‌، ‌تبسم لعل مهرجویت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 879

10 اشعار

غزل شمارهٔ 880کار به نقش پا رساند جهد سر هواییت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 880

12 اشعار

غزل شمارهٔ 881ره مقصدی که گم است و بس به خیال می ‌سپری عبث

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 881

10 اشعار

غزل شمارهٔ 882بی‌مغزی و داری به من سوخته جان بحث

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 882

11 اشعار

غزل شمارهٔ 883خواری‌ست بهر کج‌ منش از راست‌روان بحث

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 883

12 اشعار

غزل شمارهٔ 884تأمل عارفان چه دارد به کارگاه جهان حادث

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 884

10 اشعار

غزل شمارهٔ 885نتوان برد زآینهٔ ما رنگ حدوث

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 885

10 اشعار

غزل شمارهٔ 886تا ز پیدایی به‌گوشم خواند افسون احتیاج

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 886

11 اشعار

غزل شمارهٔ 887در لاف حلقه ر‌با مزن به ترانه‌های بیان‌کج

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 887

9 اشعار

غزل شمارهٔ 888عمری‌ست ‌سرشکی نزد از دیدهٔ تر موج

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 888

11 اشعار

غزل شمارهٔ 889عمری‌ست‌که در حسرت آن لعل‌گهر موج

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 889

12 اشعار

غزل شمارهٔ 890به عبرت آب شو ای ‌غافل از خمیدن موج

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 890

13 اشعار

غزل شمارهٔ 891مباد چشمهٔ شوق مرا فسردن موج

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 891

11 اشعار

غزل شمارهٔ 892از بس‌که خورده‌ام به خم زلف یار پیچ

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 892

11 اشعار

غزل شمارهٔ 893جان هیچ و جسد هیچ و نفس هیچ و بقا هیچ

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 893

10 اشعار

غزل شمارهٔ 894عنقا سر و برگیم مپرس از فقرا هیچ

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 894

10 اشعار

غزل شمارهٔ 895ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 895

11 اشعار

غزل شمارهٔ 896انجم چو تکمه ریخت ز بند نقاب صبح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 896

12 اشعار

غزل شمارهٔ 897بی‌پرده است جلوه ز طرف نقاب صبح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 897

12 اشعار

غزل شمارهٔ 898از کواکب گل فشاند چرخ در دامان صبح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 898

12 اشعار

غزل شمارهٔ 899بازم از فیض جنون آماد شد سامان صبح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 899

14 اشعار

غزل شمارهٔ 900نداشت دیده من بی‌تو تاب خندهٔ صبح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 900

13 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 851–قامتش سامان شوخی از نگاه ما گرفت

غزل شمارهٔ 852–ز آتش رخسار که ساغر گرفت

غزل شمارهٔ 853–بعد از این باید سراغ من ز خاموشی گرفت

غزل شمارهٔ 854–دل ماند بی‌حس و غمت افشانده بال رفت

غزل شمارهٔ 855–صبح از دل چاک‌که دراین باغ سخن رفت

غزل شمارهٔ 856–ازین بساط‌کسی داغ آرمیدن رفت

غزل شمارهٔ 857–فغان‌ که فرصت دام تلاش چیدن رفت

غزل شمارهٔ 858–آخر سیاهی از سر داغم به‌در نرفت

غزل شمارهٔ 859–عمرگذشته بر مژه‌ام اشک بست و رفت

غزل شمارهٔ 860–دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

غزل شمارهٔ 861–باز وحشی‌جلوه‌ای‌ در دیده جولان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 862–هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 863–زین من و ما زندگی سیر فنایی کرد و رفت

غزل شمارهٔ 864–رنگ گلش بهار خط از دور دید و رفت

غزل شمارهٔ 865–هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفت

غزل شمارهٔ 866–به حیرتم چه فسون داشت بزم نیرنگت

غزل شمارهٔ 867–که شود به وادی مدعا بلد تسلی منزلت

غزل شمارهٔ 868–ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

غزل شمارهٔ 869–زهی مخموری عالم گلی از حسرت جامت

غزل شمارهٔ 870–آمدم تا صد چمن بر جلوه‌نازان بینمت

غزل شمارهٔ 871–باز با طرزتکلف آشنا می‌بینمت

غزل شمارهٔ 872–ای پر فشان چون بوی‌گل بیرنگی از پیراهنت

غزل شمارهٔ 873–جهان در سرمه خوابید از خیال چشم فتانت

غزل شمارهٔ 874–زهی هنگامهٔ امکان‌، جنون‌ساز غریبانت

غزل شمارهٔ 875–نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت

غزل شمارهٔ 876–بهار آیینهٔ رنگی‌که باشد صرف آیینت

غزل شمارهٔ 877–بیا ای جام و مینای طرب نقش‌کف پایت

غزل شمارهٔ 878–همه‌کس‌ کشیده محمل به جناب‌ کبریایت

غزل شمارهٔ 879–زهی چمن‌سازِ صبحِ فطرت‌، ‌تبسم لعل مهرجویت

غزل شمارهٔ 880–کار به نقش پا رساند جهد سر هواییت

غزل شمارهٔ 881–ره مقصدی که گم است و بس به خیال می ‌سپری عبث

غزل شمارهٔ 882–بی‌مغزی و داری به من سوخته جان بحث

غزل شمارهٔ 883–خواری‌ست بهر کج‌ منش از راست‌روان بحث

غزل شمارهٔ 884–تأمل عارفان چه دارد به کارگاه جهان حادث

غزل شمارهٔ 885–نتوان برد زآینهٔ ما رنگ حدوث

غزل شمارهٔ 886–تا ز پیدایی به‌گوشم خواند افسون احتیاج

غزل شمارهٔ 887–در لاف حلقه ر‌با مزن به ترانه‌های بیان‌کج

غزل شمارهٔ 888–عمری‌ست ‌سرشکی نزد از دیدهٔ تر موج

غزل شمارهٔ 889–عمری‌ست‌که در حسرت آن لعل‌گهر موج

غزل شمارهٔ 890–به عبرت آب شو ای ‌غافل از خمیدن موج

غزل شمارهٔ 891–مباد چشمهٔ شوق مرا فسردن موج

غزل شمارهٔ 892–از بس‌که خورده‌ام به خم زلف یار پیچ

غزل شمارهٔ 893–جان هیچ و جسد هیچ و نفس هیچ و بقا هیچ

غزل شمارهٔ 894–عنقا سر و برگیم مپرس از فقرا هیچ

غزل شمارهٔ 895–ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ

غزل شمارهٔ 896–انجم چو تکمه ریخت ز بند نقاب صبح

غزل شمارهٔ 897–بی‌پرده است جلوه ز طرف نقاب صبح

غزل شمارهٔ 898–از کواکب گل فشاند چرخ در دامان صبح

غزل شمارهٔ 899–بازم از فیض جنون آماد شد سامان صبح

غزل شمارهٔ 900–نداشت دیده من بی‌تو تاب خندهٔ صبح

صنفِ غزل میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 851–قامتش سامان شوخی از نگاه ما گرفت

غزل شمارهٔ 852–ز آتش رخسار که ساغر گرفت

غزل شمارهٔ 853–بعد از این باید سراغ من ز خاموشی گرفت

غزل شمارهٔ 854–دل ماند بی‌حس و غمت افشانده بال رفت

غزل شمارهٔ 855–صبح از دل چاک‌که دراین باغ سخن رفت

غزل شمارهٔ 856–ازین بساط‌کسی داغ آرمیدن رفت

غزل شمارهٔ 857–فغان‌ که فرصت دام تلاش چیدن رفت

غزل شمارهٔ 858–آخر سیاهی از سر داغم به‌در نرفت

غزل شمارهٔ 859–عمرگذشته بر مژه‌ام اشک بست و رفت

غزل شمارهٔ 860–دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

غزل شمارهٔ 861–باز وحشی‌جلوه‌ای‌ در دیده جولان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 862–هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 863–زین من و ما زندگی سیر فنایی کرد و رفت

غزل شمارهٔ 864–رنگ گلش بهار خط از دور دید و رفت

غزل شمارهٔ 865–هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفت

غزل شمارهٔ 866–به حیرتم چه فسون داشت بزم نیرنگت

غزل شمارهٔ 867–که شود به وادی مدعا بلد تسلی منزلت

غزل شمارهٔ 868–ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

غزل شمارهٔ 869–زهی مخموری عالم گلی از حسرت جامت

غزل شمارهٔ 870–آمدم تا صد چمن بر جلوه‌نازان بینمت

غزل شمارهٔ 871–باز با طرزتکلف آشنا می‌بینمت

غزل شمارهٔ 872–ای پر فشان چون بوی‌گل بیرنگی از پیراهنت

غزل شمارهٔ 873–جهان در سرمه خوابید از خیال چشم فتانت

غزل شمارهٔ 874–زهی هنگامهٔ امکان‌، جنون‌ساز غریبانت

غزل شمارهٔ 875–نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت

غزل شمارهٔ 876–بهار آیینهٔ رنگی‌که باشد صرف آیینت

غزل شمارهٔ 851قامتش سامان شوخی از نگاه ما گرفت

غزل شمارهٔ 852ز آتش رخسار که ساغر گرفت

غزل شمارهٔ 853بعد از این باید سراغ من ز خاموشی گرفت

غزل شمارهٔ 854دل ماند بی‌حس و غمت افشانده بال رفت

غزل شمارهٔ 855صبح از دل چاک‌که دراین باغ سخن رفت

غزل شمارهٔ 856ازین بساط‌کسی داغ آرمیدن رفت

غزل شمارهٔ 857فغان‌ که فرصت دام تلاش چیدن رفت

غزل شمارهٔ 858آخر سیاهی از سر داغم به‌در نرفت

غزل شمارهٔ 859عمرگذشته بر مژه‌ام اشک بست و رفت

غزل شمارهٔ 860دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

غزل شمارهٔ 861باز وحشی‌جلوه‌ای‌ در دیده جولان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 862هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 863زین من و ما زندگی سیر فنایی کرد و رفت

غزل شمارهٔ 864رنگ گلش بهار خط از دور دید و رفت

غزل شمارهٔ 865هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفت

غزل شمارهٔ 866به حیرتم چه فسون داشت بزم نیرنگت

غزل شمارهٔ 867که شود به وادی مدعا بلد تسلی منزلت

غزل شمارهٔ 868ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

غزل شمارهٔ 869زهی مخموری عالم گلی از حسرت جامت

غزل شمارهٔ 870آمدم تا صد چمن بر جلوه‌نازان بینمت

غزل شمارهٔ 871باز با طرزتکلف آشنا می‌بینمت

غزل شمارهٔ 872ای پر فشان چون بوی‌گل بیرنگی از پیراهنت

غزل شمارهٔ 873جهان در سرمه خوابید از خیال چشم فتانت

غزل شمارهٔ 874زهی هنگامهٔ امکان‌، جنون‌ساز غریبانت

غزل شمارهٔ 875نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت

غزل شمارهٔ 876بهار آیینهٔ رنگی‌که باشد صرف آیینت

غزل شمارهٔ 877بیا ای جام و مینای طرب نقش‌کف پایت

غزل شمارهٔ 878همه‌کس‌ کشیده محمل به جناب‌ کبریایت

غزل شمارهٔ 879زهی چمن‌سازِ صبحِ فطرت‌، ‌تبسم لعل مهرجویت

غزل شمارهٔ 880کار به نقش پا رساند جهد سر هواییت

غزل شمارهٔ 881ره مقصدی که گم است و بس به خیال می ‌سپری عبث

غزل شمارهٔ 882بی‌مغزی و داری به من سوخته جان بحث

غزل شمارهٔ 883خواری‌ست بهر کج‌ منش از راست‌روان بحث

غزل شمارهٔ 884تأمل عارفان چه دارد به کارگاه جهان حادث

غزل شمارهٔ 885نتوان برد زآینهٔ ما رنگ حدوث

غزل شمارهٔ 886تا ز پیدایی به‌گوشم خواند افسون احتیاج

غزل شمارهٔ 887در لاف حلقه ر‌با مزن به ترانه‌های بیان‌کج

غزل شمارهٔ 888عمری‌ست ‌سرشکی نزد از دیدهٔ تر موج

غزل شمارهٔ 889عمری‌ست‌که در حسرت آن لعل‌گهر موج

غزل شمارهٔ 890به عبرت آب شو ای ‌غافل از خمیدن موج

غزل شمارهٔ 891مباد چشمهٔ شوق مرا فسردن موج

غزل شمارهٔ 892از بس‌که خورده‌ام به خم زلف یار پیچ

غزل شمارهٔ 893جان هیچ و جسد هیچ و نفس هیچ و بقا هیچ

غزل شمارهٔ 894عنقا سر و برگیم مپرس از فقرا هیچ

غزل شمارهٔ 895ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ

غزل شمارهٔ 896انجم چو تکمه ریخت ز بند نقاب صبح

غزل شمارهٔ 897بی‌پرده است جلوه ز طرف نقاب صبح

غزل شمارهٔ 898از کواکب گل فشاند چرخ در دامان صبح

غزل شمارهٔ 899بازم از فیض جنون آماد شد سامان صبح

غزل شمارهٔ 900نداشت دیده من بی‌تو تاب خندهٔ صبح

غزل شمارهٔ 851قامتش سامان شوخی از نگاه ما گرفت

غزل شمارهٔ 852ز آتش رخسار که ساغر گرفت

غزل شمارهٔ 853بعد از این باید سراغ من ز خاموشی گرفت

غزل شمارهٔ 854دل ماند بی‌حس و غمت افشانده بال رفت

غزل شمارهٔ 855صبح از دل چاک‌که دراین باغ سخن رفت

غزل شمارهٔ 856ازین بساط‌کسی داغ آرمیدن رفت

غزل شمارهٔ 857فغان‌ که فرصت دام تلاش چیدن رفت

غزل شمارهٔ 858آخر سیاهی از سر داغم به‌در نرفت

غزل شمارهٔ 859عمرگذشته بر مژه‌ام اشک بست و رفت

غزل شمارهٔ 860دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

غزل شمارهٔ 861باز وحشی‌جلوه‌ای‌ در دیده جولان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 862هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 863زین من و ما زندگی سیر فنایی کرد و رفت

غزل شمارهٔ 864رنگ گلش بهار خط از دور دید و رفت

غزل شمارهٔ 865هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفت

غزل شمارهٔ 866به حیرتم چه فسون داشت بزم نیرنگت

غزل شمارهٔ 867که شود به وادی مدعا بلد تسلی منزلت

غزل شمارهٔ 868ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

غزل شمارهٔ 869زهی مخموری عالم گلی از حسرت جامت

غزل شمارهٔ 870آمدم تا صد چمن بر جلوه‌نازان بینمت

غزل شمارهٔ 871باز با طرزتکلف آشنا می‌بینمت

غزل شمارهٔ 872ای پر فشان چون بوی‌گل بیرنگی از پیراهنت

غزل شمارهٔ 873جهان در سرمه خوابید از خیال چشم فتانت

غزل شمارهٔ 874زهی هنگامهٔ امکان‌، جنون‌ساز غریبانت

غزل شمارهٔ 875نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت

غزل شمارهٔ 876بهار آیینهٔ رنگی‌که باشد صرف آیینت

غزل شمارهٔ 877بیا ای جام و مینای طرب نقش‌کف پایت

غزل شمارهٔ 878همه‌کس‌ کشیده محمل به جناب‌ کبریایت

غزل شمارهٔ 879زهی چمن‌سازِ صبحِ فطرت‌، ‌تبسم لعل مهرجویت

غزل شمارهٔ 880کار به نقش پا رساند جهد سر هواییت