Audio recordings

Divan-e Ashʿar by Saadi, in audio recordings by پری ساتکنی عندلیب

This page shows only audio recordings by پری ساتکنی عندلیب.

297Poems297Audio recordings

Poems

غزل شمارهٔ 104مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 105آب حیات من است خاک سر کوی دوست

غزل شمارهٔ 106شادی به روزگار گدایان کوی دوست

غزل شمارهٔ 107صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست

غزل شمارهٔ 108مرا خود با تو چیزی در میان هست

غزل شمارهٔ 109بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

غزل شمارهٔ 110هر چه در روی تو گویند به زیبایی هست

غزل شمارهٔ 111مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست

غزل شمارهٔ 112زهی رفیق که با چون تو سروبالایی است

غزل شمارهٔ 113مرا از آن چه که بیرونِ شهر، صحرایی‌ست؟

غزل شمارهٔ 114دردی‌ست دردِ عشق که هیچش طبیب نیست

غزل شمارهٔ 115کیست آن کَش سر پیوند تو در خاطر نیست

غزل شمارهٔ 141هر که دلارام دید از دلش آرام رفت

غزل شمارهٔ 142ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت

غزل شمارهٔ 143این که تو داری قیامت است، نه قامت

غزل شمارهٔ 144ای که رحمت می‌نیاید بر منت

غزل شمارهٔ 145آفرین خدای بر جانت

غزل شمارهٔ 146ای جان خردمندان گوی خم چوگانت

غزل شمارهٔ 147جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت

غزل شمارهٔ 148چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

غزل شمارهٔ 149چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت

غزل شمارهٔ 150خوش می‌روی به تنها، تن‌ها فدای جانت

غزل شمارهٔ 151گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172هر آن ناظر که منظوری ندارد

غزل شمارهٔ 173آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

غزل شمارهٔ 174آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

غزل شمارهٔ 175بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

غزل شمارهٔ 176آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

غزل شمارهٔ 177هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

غزل شمارهٔ 178کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟