Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by محسن لیله‌کوهی

غزل شمارهٔ 915–بیا که ساقی عشق شراب‌باره رسید

غزل شمارهٔ 916–درخت و برگ برآید ز خاک این گوید

غزل شمارهٔ 917–به یارکان صفا جز می صفا مدهید

غزل شمارهٔ 922–چو عشق را هوس بوسه و کنار بود

غزل شمارهٔ 927–به باغ بلبل از این پس حدیث ما گوید

Henceforward the nightingale in the garden will tell of us, it will tell of the beauty of that heart-ravishing Beloved.

غزل شمارهٔ 933–میان باغ گل سرخ‌های و هو دارد

غزل شمارهٔ 936–مرا عقیق تو باید شکر چه سود کند

غزل شمارهٔ 939–به پیش تو چه زند جان و جان کدام بود

غزل شمارهٔ 940–ربود عشق تو تسبیح و داد بیت و سرود

Love for you took away my rosary and gave verses and songs; I cried “No strength (save with God)” and repented oft, but my heart did not heed.

غزل شمارهٔ 959–اگر دل از غم دنیا جدا توانی کرد

غزل شمارهٔ 964–گفتم که ای جان خود جان چه باشد

غزل شمارهٔ 985–هر که بهر تو انتظار کند

غزل شمارهٔ 993–زان ازلی نور که پرورده‌اند

غزل شمارهٔ 1004–دوش دل عربده گر با کی بود

غزل شمارهٔ 1019–ما را خدا از بهر چه آورد بهر شور و شر

غزل شمارهٔ 1032–تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخر

غزل شمارهٔ 1074–گرْم در گفتار آمد آن صنم اَین الفرار

غزل شمارهٔ 1083–هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر

غزل شمارهٔ 1085–همه صیدها بکردی، هله، میر بار دیگر

غزل شمارهٔ 1095–داد جاروبی به دستم آن نگار

That beauty handed me a broom saying, “Stir up the dust from the sea!”

غزل شمارهٔ 1113–ای جان جان جان‌ها جانی و چیز دیگر

غزل شمارهٔ 1114–ای محو عشق گشته جانی و چیز دیگر

غزل شمارهٔ 1121–آمد بهار خرم و آمد رسول یار

Joyous spring has arrived and the Beloved’s message has come; we are drunk with love and intoxicated and cannot be still.

غزل شمارهٔ 1166–چند از این راه نو روزگار

غزل شمارهٔ 1171–در بگشا کآمد خامی دگر

غزل شمارهٔ 1185–چنان مستم چنان مستم من امروز

So drunk am I, so drunk am I today that I have leaped out of the hoop today.

غزل شمارهٔ 1198–سیمرغ کوه قاف رسیدن گرفت باز

غزل شمارهٔ 1212–دست بنه بر دلم از غم دلبر مپرس

غزل شمارهٔ 1220–دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش

غزل شمارهٔ 1228–ای یوسفِ مه‌رویان! ای جاه و جمالت خوش

غزل شمارهٔ 1231–وقتت خوش وقتت خوش حلوایی و شکرکش

غزل شمارهٔ 1243–اندرآ ای اصل اصل شادمانی شاد باش

غزل شمارهٔ 1247–عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش

غزل شمارهٔ 1248–ساقیا بی‌گه رسیدی می بده مردانه باش

غزل شمارهٔ 1263–سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش

غزل شمارهٔ 1265–آن مه که هست گردون گردان و بی‌قرارش

غزل شمارهٔ 1269–آینه‌ام من آینه‌ام من تا که بدیدم روی چو ماهش

غزل شمارهٔ 1270–مستی امروز من نیست چو مستی دوش

My drunkenness of today is not like yesterday’s drunkenness; do you not believe me? Take a glass, and drink!

غزل شمارهٔ 1276–باز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوش

غزل شمارهٔ 1280–جان من‌ست او هی مزنیدش

غزل شمارهٔ 1317–آن میر دروغین بین با اسپک و با زینک

Look at that false prince with his little horse and little saddle, knavish and scoundrelly, his head bound in cloth of gold;

غزل شمارهٔ 1324–برخیز ز خواب و ساز کن چنگ

غزل شمارهٔ 1336–حلقه دل زدم شبی در هوس سلام دل

غزل شمارهٔ 1371–ای عاشقان ای عاشقان پیمانه را گم کرده‌ام

غزل شمارهٔ 1372–این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده‌ام

This time I am wholly involved in loverhood, this time I am wholly cut off from well-being.

غزل شمارهٔ 1373–هان ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم

غزل شمارهٔ 1375–باز آمدم چون عیدِ نو، تا قفلِ زندان بشکنم

غزل شمارهٔ 1377–ای با من و پنهان چو دل، از دل سلامت می‌کنم

غزل شمارهٔ 1379–آمد خیال خوش که من از گلشن یار آمدم

غزل شمارهٔ 1390–باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدم