غزل شمارهٔ 1248
Poet: Rumi
Toggle stanza 1ساقیا بیگه رسیدی می بده مردانه باش
11
ساقیا بیگه رسیدی می بده مردانه باش
ساقی دیوانگانی همچو می دیوانه باش
22
سر به سر پر کن قدح را موی را گنجا مده
وان کز این میدان بترسد گو برو در خانه باش
33
چون ز خود بیگانه گشتی رو یگانه مطلقی
بعد از آن خواهی وفا کن خواه رو بیگانه باش
44
درهای باصدف را سوی دریا راه نیست
گر چنان دریات باید بیصدف دردانه باش
55
بانگ بر طوفان بزن تا او نباشد خیره کش
شمع را تهدید کن کای شمع چون پروانه باش
66
کاسه سر را تهی کن وانگهی با سر بگو
کای مبارک کاسه سر عشق را پیمانه باش
77
لانه تو عشق بودست ای همای لایزال
عشق را محکم بگیر و ساکن این لانه باش
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
خواه در معمورهٔ جان خواه در ویرانه باش
با هزاران در پس دیوار خود چون شانه باش
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1764
هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش
تکیه بر هستی مکن در نیستی مردانه باش
SaadiMawaʿizGhazaliyatغزل شمارهٔ 35
روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باش
آشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 4865
در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باش
هرکجا دامِ تماشایی که بینی دانه باش
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 4866
طاعت پیر مغان کن وز همه بیگانه باش
اول از میخانه بودی آخر از بتخانه باش
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 351