Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by عندلیب

غزل شمارهٔ 1307–ای مونس و غمگسار عاشق

غزل شمارهٔ 1308–گر خمار آرد صداعی بر سر سودای عشق

غزل شمارهٔ 1309–ای جهان را دلگشا اقبال عشق

غزل شمارهٔ 1310–ای ناطق الهی و ای دیده حقایق

غزل شمارهٔ 1311–باز از آن کوه قاف آمد عنقای عشق

غزل شمارهٔ 1312–فریفت یار شکربار من مرا به طریق

غزل شمارهٔ 1313–جان و سر تو که بگو بی‌نفاق

غزل شمارهٔ 1314–به دلجویی و دلداری درآمد یار پنهانک

غزل شمارهٔ 1315–روان شد اشک یاقوتی ز راه دیدگان اینک

غزل شمارهٔ 1316–رو رو که نه‌ای عاشق ای زلفک و ای خالک

غزل شمارهٔ 1317–آن میر دروغین بین با اسپک و با زینک

Look at that false prince with his little horse and little saddle, knavish and scoundrelly, his head bound in cloth of gold;

غزل شمارهٔ 1318–هر اول روز ای جان صد بار سلام علیک

غزل شمارهٔ 1319–بباید عشق را ای دوست دردک

غزل شمارهٔ 1320–اندرآ با ما نشان ده راستک

غزل شمارهٔ 1321–ایا هوای تو در جان‌ها سلام علیک

غزل شمارهٔ 1322–ای ظریف جهان سلام علیک

غزل شمارهٔ 1323–ای ظریف جهان سلام علیک

غزل شمارهٔ 1324–برخیز ز خواب و ساز کن چنگ

غزل شمارهٔ 1325–عشق خامش طرفه‌تر یا نکته‌های چنگ چنگ

غزل شمارهٔ 1326–عاشقیّ و آن‌گَهانی نام و ننگ؟

What, loverhood and then concern for name and shame? That should not be; Love’s village is stone on stone!

غزل شمارهٔ 1328–حریف جنگ گزیند تو هم درآ در جنگ

غزل شمارهٔ 1329–چو زد فراق تو بر سر مرا به نیرو سنگ

غزل شمارهٔ 1330–بگردان شراب ای صنم بی‌درنگ

غزل شمارهٔ 1331–هر کی در او نیست از این عشق رنگ

غزل شمارهٔ 1332–توبه سفر گیرد با پای لنگ

غزل شمارهٔ 1333–ای تو ولی احسان دل ای حسن رویت دام دل

غزل شمارهٔ 1334–این بوالعجب کاندر خزان شد آفتاب اندر حمل

غزل شمارهٔ 1335–بانگ زدم نیم شبان کیست در این خانه دل

I cried out at midnight, “Who is in this house of the heart?” He said, “It is I, by whose countenance the sun and the moon are put to shame.”

غزل شمارهٔ 1336–حلقه دل زدم شبی در هوس سلام دل

غزل شمارهٔ 1337–الا ای رو ترش کرده که تا نبود مرا مدخل

غزل شمارهٔ 1338–بقا اندر بقا باشد طریق کم زنان ای دل

غزل شمارهٔ 1339–مهم را لطف در لطفست از آنم بی‌قرار ای دل

غزل شمارهٔ 1340–هر آن کو صبر کرد ای دل ز شهوت‌ها در این منزل

غزل شمارهٔ 1341–امروز بحمدالله از دی بترست این دل

غزل شمارهٔ 1342–چه کارستان که داری اندر این دل

غزل شمارهٔ 1343–صد هزاران همچو ما غرقه در این دریای دل

غزل شمارهٔ 1344–شتران مست شدستند، ببین رقص جمل

غزل شمارهٔ 1345–تو مرا می بده و مست بخوابان و بهل

غزل شمارهٔ 1346–رفت عمرم در سر سودای دل

غزل شمارهٔ 1347–سوی آن سلطان خوبان الرحیل

غزل شمارهٔ 1348–امروز روز شادی و امسال سال گل

غزل شمارهٔ 1349–تا نزند آفتاب خیمه نور جلال

غزل شمارهٔ 1350–چشم تو با چشم من هر دم بی‌قیل و قال

غزل شمارهٔ 1351–شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال

غزل شمارهٔ 1352–چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال

غزل شمارهٔ 1353–چگونه برنپرد جان چو از جناب جلال

Why does the soul not take wing, when from the presence of Glory the address of grace like sugar comes to the soul saying, “Come up”?

غزل شمارهٔ 1354–تو را سعادت بادا در آن جمال و جلال

غزل شمارهٔ 1355–دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال

غزل شمارهٔ 1356–اگر درآید ناگه صنم زهی اقبال

غزل شمارهٔ 1357–پیام کرد مرا بامداد بحر عسل