غزل شمارهٔ 3794
Poet: Saib
Toggle stanza 1ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد
11
ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد
ز صیقل آینه من غبار می‌گیرد
22
من اعتبار ز هرکس گرفتمی زین پیش
کنون ز من همه کس اعتبار می‌گیرد
33
ندیده است سیه‌مستی مرا خورشید
همیشه صبح مرا در خمار می‌گیرد
44
بنفشه می‌دمد از یاسمین اندامت
اگر نسیم ترا در کنار می‌گیرد
55
اگر سپند به من جای خویش ننماید
به بزم او که مرا در شمار می‌گیرد؟
66
چرا ز خصم کشم انتقام خود صائب؟
چو انتقام مرا روزگار می‌گیرد
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…