غزل شمارهٔ 2649

Toggle stanza 1
در بیابان خار اگر در پای مجنون می‌رود
1

در بیابان خار اگر در پای مجنون می‌رود

جوی خون از دیده لیلی به هامون می‌رود

2

برنمی‌گردد به ساغر می چو شد جزو بدن

کی ز خاطر یاد آن لب‌های میگون می‌رود؟

3

گر نه از خلوت شود اسرار حکمت منکشف

چون می نارس چرا در خم فلاطون می‌رود؟

4

گردن‌افرازی به اوج اعتبار از عقل نیست

کرسی‌دار از ته پا زود بیرون می‌رود

5

می‌شود عالم سیه صائب به چشم مهر و ماه

گر به این دستور آه ما به گردون می‌رود

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor