غزل شمارهٔ 2649
شاعر: صائب
Toggle stanza 1در بیابان خار اگر در پای مجنون میرود
11
در بیابان خار اگر در پای مجنون میرود
جوی خون از دیده لیلی به هامون میرود
22
برنمیگردد به ساغر می چو شد جزو بدن
کی ز خاطر یاد آن لبهای میگون میرود؟
33
گر نه از خلوت شود اسرار حکمت منکشف
چون می نارس چرا در خم فلاطون میرود؟
44
گردنافرازی به اوج اعتبار از عقل نیست
کرسیدار از ته پا زود بیرون میرود
55
میشود عالم سیه صائب به چشم مهر و ماه
گر به این دستور آه ما به گردون میرود
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور