غزل شمارهٔ 2648
Poet: Saib
Toggle stanza 1در چمن چون حرف آن بالای موزون میرود
11
در چمن چون حرف آن بالای موزون میرود
سرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
22
دیده اهل بصیرت کاروانگاه بلاست
هرکه زخمی میخورد، از چشم ما خون میرود
33
عشق بالا دست از معشوق دامن میکشد
ناقه لیلی عبث دنبال مجنون میرود
44
دانهای در صیدگاه عشق بیرخصت مچین
کز بهشت آدم به یک تقصیر بیرون میرود
55
آهوانش در سواد چشم خود جا میدهند
هرکه صائب از سواد شهر بیرون میرود
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor