رباعی شمارهٔ 1897
Toggle stanza 1شب رفت و دلت نگشت سیر، ای ایچی
11
شب رفت و دلت نگشت سیر، ای ایچی
دست تو اگر نگیرد آن مه هیچی
22
خفتند حریفان همه چارهات اینست
کاندر می لعل و در سر خود پیچی
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…