غزل شمارهٔ 2669

Toggle stanza 1
برفتیم ای عقیق لامکانی
1
برفتیم ای عقیق لامکانی
ز شهر تو تو باید که بمانی
2
سفر کردیم چون استارگان ما
ز تو هم سوی تو که آسمانی
3
یکی صورت رود دیگر بیاید
به مهمانخانه‌ات زیرا که جانی
4
که مهمانان مثال چار فصلند
تو اصل فصل‌هایی که جهانی
5
خیال خوب تو در سینه بردیم
شفق از آفتاب آمد نشانی
6
به پیشت ماند دل با ما نیامد
دل از تو کی رود چون دلستانی
7
سر دل‌ها به زیر سایه‌ات باد
که دل‌ها را در این مرعا شبانی
8
فروریزید دندان‌های گرگان
از آنگه که نمودی مهربانی
9
بهل تا بحر گوید قصه خویش
که تا باری ببینی قصه خوانی

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor