رباعی شمارهٔ 973
Poet: Rumi
Toggle stanza 1یک شب چو ستاره گر نخسبی تا روز
یک شب چو ستاره گر نخسبی تا روز
تابد به تو اینچنین مه جان‌افروز
در تاریکیست آب حیوان تو مخسب
شاید که شبی در آب اندازی پوز
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای ماه شب‌افروز شبستان‌افروز
خرم تن آنکه با تو باشد شب و روز
SaadiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 83
یا روی به کنج خلوت آور شب و روز
یا آتش عشق بر کن و خانه بسوز
SaadiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 84
امشب بر ماست آن صنمِ جان افروز
ای صبح! مشو روز و مرا جان بمسوز
AttarMukhtar-namehباب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح داردشمارهٔ 29
گفتی چه کنم تا شب من گردد روز
وز نورِ سوادِ فقر گردم فیروز
AttarMukhtar-namehباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 39
ای تیرگی زلف توام دین افروز
وی روشنی روی توام راه آموز
AttarMukhtar-namehباب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوقشمارهٔ 48
گر هست دلت سوختهٔ جان افروز
از شمع میانِ سوختن عشق آموز
AttarMukhtar-namehباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 58
ای تنگ شکر از ترشان چشم بدوز
آتش بزن و هرچه به جز عشق بسوز
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 931
شب گشت و خبر نیست مرا از شب و روز
روز است شبم ز روی آن روز افروز
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 955
میگوید مرمرا نگار دلسوز
میباید رفت چون به پایان شد روز
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 969
هین وقت صبوحست میان شب و روز
غیر از مه وخورشید چراغی مفروز
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 971
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.