رباعی شمارهٔ 542
Toggle stanza 1اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
11
اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
هم خرقه و همراه دلم مجنون بود
22
آن صورت و آن قاعده تا اکنون بود
کاری آمد که آن همه مادون بود
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…