غزل شمارهٔ 522
Poet: Naziri Nishapuri
Toggle stanza 1بر دماغم دویده شیدایی
بر دماغم دویده شیدایی
خردم را نمانده گنجایی
از جگر دود می رود به سرم
شعله ام حشک مغز و سودایی
شور عشقم دریده پرده عقل
سر برآورده ام به رسوایی
نتوان شهر را به طوفان داد
می شوم همچو سیل صحرایی
عشوه ای کرده اند در کارم
خانمان می دهم به یغمایی
گاه دستم کشد گهی دامان
کششی برتر از تقاضایی
عشق همراه خویش می آرد
سازگاری و دل پذیرایی
صد سماعم به دست افشاندن
صد نوایم به مجلس آرایی
همچو گل می گدازم از رقت
چند نازک دلی و رعنایی
منصب آفتاب می گیرم
سده بوسی و جبهه فرسایی
کشف علم ازل «نظیری » کرد
نیست نوری چو نور دانایی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
دوش می گفت پیر ترسایی
یاد دارم ز مرد دانایی
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1960
نقش ما شد وبال یکتایی
برد طاووس عرض عنقایی
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2813
هست دیوان شعر من اکثر
غزل عاشقان شیدایی
JamiDivan-e AshʿarQitʿatشمارهٔ 10
یار شد شهرگرد و هر جایی
جاکن ای دل به کنج تنهایی
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 285
بر درِ خوب رویی منزل گیر
چون پی حاجتی برون آیی
JamiRisaleh-ye Arbaʿin(26) أطْلُبُوا الْخَیْرَ عِنْدَ حِسَانِ الْوُجُوهِ. (مصنف ابن ابی شیبة)
چند اندر میان غوغایی
خوی کن پاره پاره تنهایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 3151
تا کیام انتظار فرمایی
وقت نامد که روی بنمایی؟
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 500
همه چشمیم تا برون آیی
همه گوشیم تا چه فرمایی
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 512
ای ربوده دلم به رعنایی
این چه لطف است و آن چه زیبایی؟
IraqiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 287
چه بود گر نقاب بگشایی؟
بیدلان را جمال بنمایی؟
IraqiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 291
Sources
Persian text source: Ganjoor