غزل شمارهٔ 523

غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشی

جز تو همه محوند به جایی که تو باشی

شاهان جهان روی نمای تو ندارند

نرخ تو که داند به بهایی که تو باشی

خورشید نخواهم که درآید به خیالت

تا ذره نپرد به هوایی که تو باشی

گر دین رودم در سر کار تو نگردم

الا که پرستار خدایی که تو باشی

در عشق حسد نیست مگر بر دو مقامم

آنجا که نه من باشم و جایی که تو باشی

آرام رباید به کمینگاه ز صیاد

وحشی روشی رام نمایی که تو باشی

شاید که برآرد گل صد برگ «نظیری »

دستان زن هر شاخ گیایی که تو باشی