غزل شمارهٔ 1796
Toggle stanza 1رخساره مکن راست به جایی که تو باشی
11
رخساره مکن راست به جایی که تو باشی
ور راست کنی، طرفه بالایی که تو باشی
22
گفتی چو ببینی رخ ما را غم خود خور
از جان که کند یاد به جایی که تو باشی؟
33
از دیده نیفتد گذرش بر تو نگویی
تا خاک شوم در ته پایی که تو باشی
44
شاید که نیاری به نظر ملک جهان را
در کلبه احزان گدایی که تو باشی
55
خلقی به دم سرد بمیرد به درت، آنکه
خورشید نتابد به سرایی که تو باشی
66
خسرو، اگر از شعر برانی سخن عشق
احسنت، زهی شعر سرایی که تو باشی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

