غزل شمارهٔ 1960
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1دوش می گفت پیر ترسایی
دوش می گفت پیر ترسایی
یاد دارم ز مرد دانایی
کاندرین دور می پرستان را
نیست خوشتر ز میکده جایی
درد نوشان و کنج دیر مغان
خلق عالم به هر تماشایی
بر سر چار سوی خطه عشق
نیست خالی سری ز سودایی
زاهد و باغ خلد و ما و حبیب
هر کسی را بود تمنایی
ساقیا، زان قدح که می نوشی
جرعه ای ده به بی سر و پایی
خوش بود جام باده نوشیدن
خاصه از دست مجلس آرایی
در تردد گذشت عمر عزیز
همچو من نیست مختلف جایی
شد ز مهر تو ذره سان خسرو
هرزه گردی و باد پیمایی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
نقش ما شد وبال یکتایی
برد طاووس عرض عنقایی
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2813
هست دیوان شعر من اکثر
غزل عاشقان شیدایی
JamiDivan-e AshʿarQitʿatشمارهٔ 10
یار شد شهرگرد و هر جایی
جاکن ای دل به کنج تنهایی
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 285
بر درِ خوب رویی منزل گیر
چون پی حاجتی برون آیی
JamiRisaleh-ye Arbaʿin(26) أطْلُبُوا الْخَیْرَ عِنْدَ حِسَانِ الْوُجُوهِ. (مصنف ابن ابی شیبة)
چند اندر میان غوغایی
خوی کن پاره پاره تنهایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 3151
تا کیام انتظار فرمایی
وقت نامد که روی بنمایی؟
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 500
همه چشمیم تا برون آیی
همه گوشیم تا چه فرمایی
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 512
ای ربوده دلم به رعنایی
این چه لطف است و آن چه زیبایی؟
IraqiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 287
چه بود گر نقاب بگشایی؟
بیدلان را جمال بنمایی؟
IraqiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 291
ای ربوده دلم به رعنایی
این چه لطف است و این چه زیبایی؟
IraqiʿUshshaq-namehفصل دهمبخش 2 - غزل
Sources
Persian text source: Ganjoor