رباعی 128
Toggle stanza 1* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
با شاهد شوخ شنگ و با بربط و نی
کنجی و فراغتی و یک شیشهٔ می
HafezRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 39
ای طرفهٔ خوبان من! ای شهرهٔ ری!
لب را به سپید رگ، بکن پاک از می
RudakiRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 32
ای آنکه به کوی یار ما افتادی
آن روی بدیدی به قفا افتادی
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 1690
ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
وز هیچ ترش گردی و دلشاد شودی
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 1719
گر تو نکنی سلام ما را در پی
چون جمله نشاطی و سلامی چون می
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 1914
هست از دم من همیشه چرخ اندر دی
وز شرم جمالت آفتاب اندر خوی
SanaiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 394
می خور که ظریفان جهان را دردی
برگرد بناگوش ز می بینی خوی
SanaiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 404
ای شور چو آبکامه و تلخ چو می
چون نای میان تهی و پر بند چو نی
SanaiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 421
چون ما به وجود خود هویدا باشیم
چون ما به وجود خود هویدا باشیم
AttarMukhtar-namehباب پنجم: در بیان توحید به زبان تفریدشمارهٔ 2
هنگام صَبوح ای صنمِ فرخْ‌پی
برساز ترانه‌ای و پیش آور می
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)دم را دریابیم [143-108]رباعی 116
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.