رباعی شمارهٔ 421
Poet: Sanai
Toggle stanza 1ای شور چو آبکامه و تلخ چو می
ای شور چو آبکامه و تلخ چو می
چون نای میان تهی و پر بند چو نی
بی چربش، همچون جگر و سخت چو پی
بد عهد چو روزگار و مکروه چو قی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
با شاهد شوخ شنگ و با بربط و نی
کنجی و فراغتی و یک شیشهٔ می
HafezRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 39
هنگام صَبوح ای صنمِ فرخْپی
برساز ترانهای و پیش آور می
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)دم را دریابیم [143-108]رباعی 116
* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِی
اوراقِ وجودِ ما همیگردد طی
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)دم را دریابیم [143-108]رباعی 128
از آمدن بهار و از رفتن دی
اوراق وجود ما همی گردد طی
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 158
هنگام صبوح ای صنمِ فرخپی
برساز ترانهای و پیشآور می
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 178
ای طرفهٔ خوبان من! ای شهرهٔ ری!
لب را به سپید رگ، بکن پاک از می
RudakiRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 32
ای آنکه به کوی یار ما افتادی
آن روی بدیدی به قفا افتادی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1690
ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
وز هیچ ترش گردی و دلشاد شودی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1719
گر تو نکنی سلام ما را در پی
چون جمله نشاطی و سلامی چون می
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1914
چون ما به وجود خود هویدا باشیم
چون ما به وجود خود هویدا باشیم
AttarMukhtar-namehباب پنجم: در بیان توحید به زبان تفریدشمارهٔ 2
Sources
Persian text source: Ganjoor