شمارهٔ 3

تنگی آورده خانهٔ صیاد

یک دو چاک قفس‌کنید زیاد

شاد زی با سیاه‌چشمان، شاد

که جهان نیست جز فسانه و باد

شاهدی بین که در زمانه بزاد

بت و بتخانه را به باد بداد

جان من! جان من فدای تو باد

هیچت از دوستان نیاید یاد

هر که دندان به خویشتن بنهاد

خیر دیگر به کس نخواهد داد

خرقه‌پوشی در کاروان حجاز همراه ما بود. یکی از امرای عرب مر او را صد دینار بخشیده تا قربان کند. دزدان خفاجه ناگاه بر کاروان زدند و پاک ببردند. بازرگانان گریه و زاری کردن گرفتند و فریاد بی‌فایده خواندن.

گر تضرع کنی و گر فریاد

بی‌طمع باش اگر همی خواهی

تا نیفتی ز پایهٔ امجاد

گرچه شمشیر حیدر کرار

کافران کشت و قلعه‌ها بگشاد