شمارهٔ 6
Poet: Attar
Toggle stanza 1شد از تو جهان بیرخ آن ماه سیاه
شد از تو جهان بیرخ آن ماه سیاه
گو شو که جهان سیاه گردد بیماه
او را تو برای خویشتن میطلبی
پس عاشق خویش بودهیی چندین گاه
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
با اشک خونین دور از تو ای ماه
«بثی و حزنی اشکوا الی الله »
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 420
ای کان العباد ما اهواه
ما یذکرنا فکیف ما ینساه
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 1598
تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه
سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 1618
در راه یگانگی چه طاعت چه گناه
در کوی خرابات چه درویش چه شاه
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 1623
گیر ایدل من عنان آن شاهنشاه
امشب بر من قنق شو ای روت چو ماه
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 1639
من میگویم که گشت بیگاه ایماه
میگوید ماه ناگهانی بیگاه
RumiDivan-e ShamsRubaiyatرباعی شمارهٔ 1644
نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه
آه از تو که در وصف نمی‌آیی آه
SaadiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 126
گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه
هرگز نشود بر تو دل بنده تباه
SanaiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 355
از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه
داری سه چهار پنج ماهم گمراه
SanaiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 356
با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه
از لطف سخن گفت و من استاده به راه
SanaiDivan-e AshʿarRubaiyatرباعی شمارهٔ 357
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.