غزل شمارهٔ 12
Poet: Allama Iqbal
Metre: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
Toggle stanza 1این جهان چیست صنم خانهٔ پندار من است
این جهان چیست صنم خانهٔ پندار من است
جلوهٔ او گرو دیدهٔ بیدار من است
What is the world? The temple of my thought, the seen projection of my wakeful eye;
همه آفاق که گیرم به نگاهی او را
حلقه ئی هست که از گردش پرگار من است
Its far horizons, instant to espy, a circle by my spinning compass wrought.
هستی و نیستی از دیدن و نا دیدن من
چه زمان و چه مکان شوخی افکار من است
As I behold, or not, is aught, or naught; time, space, within my mind;
از فسون کاری دل سیر و سکون غیب و حضور
اینکه غماز و گشاینده اسرار من است
Audacious lie, movement, repose, are my heart’s wizardry whereby are secrets known, and mysteries taught.
آن جهانی که درو کاشته را می دروند
نور و نارش همه از سبحه و زنار من است
That other world, where reaped is all our sown, its light and fire are of my rosary made;
ساز تقدیرم و صد نغمهٔ پنهان دارم
هر کجا زخمهٔ اندیشه رسد تار من است
I am fate’s instrument, whose antiphon responds to every string thought ever played;
ای من از فیض تو پاینده نشان تو کجاست
این دو گیتی اثر ماست جهان تو کجاست
Where is Thy sign? In Thee my life is stayed; where is Thy world? These twain are mine alone.
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
لَعْلِ سیرابِ بهخونتشنه، لَبِ یارِ من است
وَز پیِ دیدنِ او، دادنِ جان، کارِ من است
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 51
این چه لطف است که با یار وفادار من است
که به من همسفر و خانه نگهدار من است
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1500
عشق سرمایه تسکین دل زار من است
خانه پرداز جهان خانه نگهدار من است
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1501
سیل درمانده کوتاهی دیوار من است
بی سرانجامی من خانه نگهدار من است
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1502
مانع مستی غفلت دل هشیار من است
پادشاه شب من دیده بیدار من است
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1503
Sources
Persian text source: Ganjoor