A Prayer
بخش 2 - دعا
Poet: Allama Iqbal
Metre: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
Rhyme: ایمرا
Poetic form: Ghazal, Qasida, or Qit‘a
Toggle stanza 1ایکه از خمخانه فطرت بجامم ریختی
ایکه از خمخانه فطرت بجامم ریختی
ز آتش صهبای من بگداز مینای مرا
O You who filled my glass with wine galore from Nature’s own wine-store, see to it that my glass is melted by this fire sent from Your sky.
عشق را سرمایه ساز از گرمی فریاد من
شعلهٔ بیباک گردان خاک سینای مرا
O let my spirited lament provide Love with its wealth of pride. Would that the dust of my Sinai became an all-consuming flame!
چون بمیرم از غبار من چراغ لاله ساز
تازه کن داغ مرا سوزان بصحرای مرا
When I die, let my ashes form a bed where tulips will be bred, so that my passion’s wounds, revived, may shine in tulips’ hearts again.
Sources
Persian text source: Ganjoor