Divan-e Ashʿar by Iraqi, in the metre مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رباعی شمارهٔ 1با آنکه خوش آید از تو، ای یار، جفا

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 2عیشی نبود چو عیش لولی و گدا

2 couplets

رباعی شمارهٔ 3ای دوست، به دوستی قرینیم تو را

2 couplets

رباعی شمارهٔ 4ای دوست، فتاد با تو حالی دل را

2 couplets

رباعی شمارهٔ 5سودای تو کرد لاابالی دل را

2 couplets

رباعی شمارهٔ 6تا با توام، از تو جان دهم آدم را

2 couplets

رباعی شمارهٔ 7تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا

2 couplets

رباعی شمارهٔ 8دل بر تو نهم، زنم بداندیشان را

2 couplets

رباعی شمارهٔ 9از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟

2 couplets

رباعی شمارهٔ 10ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما

2 couplets

رباعی شمارهٔ 11گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 12عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 13ای جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 14پیری ز خرابات برون آمد مست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 15گفتم: دل من، گفت که: خون کردهٔ ماست

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 16ماییم که بی‌مایی ما مایهٔ ماست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 17آن دوستی قدیم ما چون گشته است؟

2 couplets

رباعی شمارهٔ 18در دام غمت دلم زبون افتاده است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 19هرگز بت من روی به کس ننموده است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 20معشوقه و عشق عاشقان یک نفس است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 21دل رفت بر کسی که بی‌ماش خوش است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 22عشق تو، که سرمایهٔ این درویش است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 23شوقی، که چو گل دل شکفاند، عشق است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 24بیمار توام، روی توام درمان است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 25این دورهٔ سالوس، که نتوان دانست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 26پرسیدم از آن کسی که برهان دانست:

2 couplets

رباعی شمارهٔ 27کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 28چشمم ز غم عشق تو خون باران است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 29اول قدم از عشق سر انداختن است

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 30از گلشن جان بی‌خبری، خار این است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 31با حکم خدایی، که قضایش این است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 32هر چند که دل را غم عشق آیین است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 33ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 34در دور شراب و جام و ساقی همه اوست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 35هر چند کباب دل و چشم تر هست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 36گردنده فلک دلیر و دیر است که هست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 37بی آنکه دو دیده بر جمالت نگریست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 38اندر ره عشق دی و کی پیدا نیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 39ای دوست بیا، که بی تو آرامم نیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 40دل سوختگان را خبر از عشق تو نیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 41رخ عرضه کنیم، گوی: این زر سره نیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 42عشق تو ز عالم هیولانی نیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 43دیشب دل من خیال تو مهمان داشت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 44افسوس! که ایام جوانی بگذشت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 45دردا! که دلم خبر ز دلدار نیافت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 46عالم ز لباس شادیم عریان یافت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 47زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟

2 couplets

رباعی شمارهٔ 48در عشق توام واقعه بسیار افتاد

2 couplets

رباعی شمارهٔ 49چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد

2 couplets

رباعی شمارهٔ 50غم گرد دل پر هنران می‌گردد

2 couplets

Divan-e Ashʿar by Iraqi, in the metre مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

Poems

رباعی شمارهٔ 1–با آنکه خوش آید از تو، ای یار، جفا

رباعی شمارهٔ 2–عیشی نبود چو عیش لولی و گدا

رباعی شمارهٔ 3–ای دوست، به دوستی قرینیم تو را

رباعی شمارهٔ 4–ای دوست، فتاد با تو حالی دل را

رباعی شمارهٔ 5–سودای تو کرد لاابالی دل را

رباعی شمارهٔ 6–تا با توام، از تو جان دهم آدم را

رباعی شمارهٔ 7–تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا

رباعی شمارهٔ 8–دل بر تو نهم، زنم بداندیشان را

رباعی شمارهٔ 9–از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟

رباعی شمارهٔ 10–ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما

رباعی شمارهٔ 11–گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت

رباعی شمارهٔ 12–عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت

رباعی شمارهٔ 13–ای جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست

رباعی شمارهٔ 14–پیری ز خرابات برون آمد مست

رباعی شمارهٔ 15–گفتم: دل من، گفت که: خون کردهٔ ماست

رباعی شمارهٔ 16–ماییم که بی‌مایی ما مایهٔ ماست

رباعی شمارهٔ 17–آن دوستی قدیم ما چون گشته است؟

رباعی شمارهٔ 18–در دام غمت دلم زبون افتاده است

رباعی شمارهٔ 19–هرگز بت من روی به کس ننموده است

رباعی شمارهٔ 20–معشوقه و عشق عاشقان یک نفس است

رباعی شمارهٔ 21–دل رفت بر کسی که بی‌ماش خوش است

رباعی شمارهٔ 22–عشق تو، که سرمایهٔ این درویش است

رباعی شمارهٔ 23–شوقی، که چو گل دل شکفاند، عشق است

رباعی شمارهٔ 24–بیمار توام، روی توام درمان است

رباعی شمارهٔ 25–این دورهٔ سالوس، که نتوان دانست

رباعی شمارهٔ 26–پرسیدم از آن کسی که برهان دانست:

رباعی شمارهٔ 27–کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست

رباعی شمارهٔ 28–چشمم ز غم عشق تو خون باران است

رباعی شمارهٔ 29–اول قدم از عشق سر انداختن است

رباعی شمارهٔ 30–از گلشن جان بی‌خبری، خار این است

رباعی شمارهٔ 31–با حکم خدایی، که قضایش این است

رباعی شمارهٔ 32–هر چند که دل را غم عشق آیین است

رباعی شمارهٔ 33–ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست

رباعی شمارهٔ 34–در دور شراب و جام و ساقی همه اوست

رباعی شمارهٔ 35–هر چند کباب دل و چشم تر هست

رباعی شمارهٔ 36–گردنده فلک دلیر و دیر است که هست

رباعی شمارهٔ 37–بی آنکه دو دیده بر جمالت نگریست

رباعی شمارهٔ 38–اندر ره عشق دی و کی پیدا نیست

رباعی شمارهٔ 39–ای دوست بیا، که بی تو آرامم نیست

رباعی شمارهٔ 40–دل سوختگان را خبر از عشق تو نیست

رباعی شمارهٔ 41–رخ عرضه کنیم، گوی: این زر سره نیست

رباعی شمارهٔ 42–عشق تو ز عالم هیولانی نیست

رباعی شمارهٔ 43–دیشب دل من خیال تو مهمان داشت

رباعی شمارهٔ 44–افسوس! که ایام جوانی بگذشت

رباعی شمارهٔ 45–دردا! که دلم خبر ز دلدار نیافت

رباعی شمارهٔ 46–عالم ز لباس شادیم عریان یافت

رباعی شمارهٔ 47–زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟

رباعی شمارهٔ 48–در عشق توام واقعه بسیار افتاد

رباعی شمارهٔ 49–چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد

رباعی شمارهٔ 50–غم گرد دل پر هنران می‌گردد

رباعی شمارهٔ 1با آنکه خوش آید از تو، ای یار، جفا

رباعی شمارهٔ 2عیشی نبود چو عیش لولی و گدا

رباعی شمارهٔ 3ای دوست، به دوستی قرینیم تو را

رباعی شمارهٔ 4ای دوست، فتاد با تو حالی دل را

رباعی شمارهٔ 5سودای تو کرد لاابالی دل را

رباعی شمارهٔ 6تا با توام، از تو جان دهم آدم را

رباعی شمارهٔ 7تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا

رباعی شمارهٔ 8دل بر تو نهم، زنم بداندیشان را

رباعی شمارهٔ 9از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟

رباعی شمارهٔ 10ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما

رباعی شمارهٔ 11گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت

رباعی شمارهٔ 12عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت

رباعی شمارهٔ 13ای جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست

رباعی شمارهٔ 14پیری ز خرابات برون آمد مست

رباعی شمارهٔ 15گفتم: دل من، گفت که: خون کردهٔ ماست

رباعی شمارهٔ 16ماییم که بی‌مایی ما مایهٔ ماست

رباعی شمارهٔ 17آن دوستی قدیم ما چون گشته است؟

رباعی شمارهٔ 18در دام غمت دلم زبون افتاده است

رباعی شمارهٔ 19هرگز بت من روی به کس ننموده است

رباعی شمارهٔ 20معشوقه و عشق عاشقان یک نفس است

رباعی شمارهٔ 21دل رفت بر کسی که بی‌ماش خوش است

رباعی شمارهٔ 22عشق تو، که سرمایهٔ این درویش است

رباعی شمارهٔ 23شوقی، که چو گل دل شکفاند، عشق است

رباعی شمارهٔ 24بیمار توام، روی توام درمان است

رباعی شمارهٔ 25این دورهٔ سالوس، که نتوان دانست

رباعی شمارهٔ 26پرسیدم از آن کسی که برهان دانست:

رباعی شمارهٔ 27کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست

رباعی شمارهٔ 28چشمم ز غم عشق تو خون باران است

رباعی شمارهٔ 29اول قدم از عشق سر انداختن است

رباعی شمارهٔ 30از گلشن جان بی‌خبری، خار این است

رباعی شمارهٔ 31با حکم خدایی، که قضایش این است

رباعی شمارهٔ 32هر چند که دل را غم عشق آیین است

رباعی شمارهٔ 33ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست

رباعی شمارهٔ 34در دور شراب و جام و ساقی همه اوست

رباعی شمارهٔ 35هر چند کباب دل و چشم تر هست

رباعی شمارهٔ 36گردنده فلک دلیر و دیر است که هست

رباعی شمارهٔ 37بی آنکه دو دیده بر جمالت نگریست

رباعی شمارهٔ 38اندر ره عشق دی و کی پیدا نیست

رباعی شمارهٔ 39ای دوست بیا، که بی تو آرامم نیست

رباعی شمارهٔ 40دل سوختگان را خبر از عشق تو نیست

رباعی شمارهٔ 41رخ عرضه کنیم، گوی: این زر سره نیست

رباعی شمارهٔ 42عشق تو ز عالم هیولانی نیست

رباعی شمارهٔ 43دیشب دل من خیال تو مهمان داشت

رباعی شمارهٔ 44افسوس! که ایام جوانی بگذشت

رباعی شمارهٔ 45دردا! که دلم خبر ز دلدار نیافت

رباعی شمارهٔ 46عالم ز لباس شادیم عریان یافت

رباعی شمارهٔ 47زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟

رباعی شمارهٔ 48در عشق توام واقعه بسیار افتاد

رباعی شمارهٔ 49چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد

رباعی شمارهٔ 50غم گرد دل پر هنران می‌گردد