رباعی شمارهٔ 4

Toggle stanza 1
ای دوست، فتاد با تو حالی دل را
1

ای دوست، فتاد با تو حالی دل را

مگذار ز لطف خویش خالی دل را

2

زیبد به جمال خود بیارایی دل

زیرا که تو بس لایق حالی دل را

Sources

Persian text source: Ganjoor