Divan-e Shams by Rumi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

غزل شمارهٔ 2197–ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو

غزل شمارهٔ 2198–جمله خشم از کبر خیزد از تکبر پاک شو

غزل شمارهٔ 2199–ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو

غزل شمارهٔ 2200–ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو

غزل شمارهٔ 2201–در گذر آمد خیالش گفت جان این است او

غزل شمارهٔ 2202–ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو

غزل شمارهٔ 2203–جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو

غزل شمارهٔ 2204–عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو

غزل شمارهٔ 2205–دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو

Last night in sleep I dreamed—yet what sleep is there for lovers?—that I was searching inside the Kaaba for where a prayer-niche might be.

غزل شمارهٔ 2206–ای برادر عاشقی را درد باید درد کو

غزل شمارهٔ 2207–در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو

غزل شمارهٔ 2208–ناله ای کن عاشقانه درد محرومی بگو

غزل شمارهٔ 2209–ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نو

غزل شمارهٔ 2362–ای دو چشمت جاودان را نکته‌ها آموخته

غزل شمارهٔ 2363–ای ز هندستان زلفت رهزنان برخاسته

غزل شمارهٔ 2364–ای ز هجرانت زمین و آسمان بگریسته

غزل شمارهٔ 2365–ای ز گلزار جمالت یاسمن پا کوفته

غزل شمارهٔ 2366–ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفته

غزل شمارهٔ 2367–تا چه عشق است آن صنم را با دل پرخون شده

غزل شمارهٔ 2368–ای به میدان‌های وحدت گوی شاهی باخته

غزل شمارهٔ 2369–چشم بگشا جان‌ها بین از بدن بگریخته

غزل شمارهٔ 2370–این چه باد صرصر است از آسمان پویان شده

What is this hurricane blowing along from heaven? Hundreds of thousands of ships staggering and reeling before it.

غزل شمارهٔ 2371–کی بود خاک صنم با خون ما آمیخته

غزل شمارهٔ 2774–در فنای محض افشانند مردان آستی

غزل شمارهٔ 2775–مرغ دل پران مبا جز در هوای بیخودی

Bird of heart, fly not save in the air of selflessness; candle of soul, shine not save in the palace of selflessness.

غزل شمارهٔ 2776–ای رها کرده تو باغی از پی انجیرکی

You who let a garden go for the sake of a small fig, let slip the houri for the sake of an unworthy crone.

غزل شمارهٔ 2777–شاد آن صبحی که جان را چاره آموزی کنی

غزل شمارهٔ 2778–ای خدایی که مفرح بخش رنجوران توی

غزل شمارهٔ 2779–بانگ می‌زن ای منادی بر سر هر دسته‌ای

Proclaim, O crier, at the head of every market, “Have you seen, Moslems, a runaway slave?

غزل شمارهٔ 2780–در شرابم چیز دیگر ریختی درریختی

غزل شمارهٔ 2781–ساقیا بر خاک ما چون جرعه‌ها می‌ریختی

غزل شمارهٔ 2782–گر شراب عشق کار جان حیوانیستی

غزل شمارهٔ 2783–ای نرفته از دل من اندرآ شاد آمدی

غزل شمارهٔ 2784–در جهان گر بازجویی نیست بی‌سودا سری

غزل شمارهٔ 2785–گر من از اسرار عشقش نیک دانا بودمی

غزل شمارهٔ 2786–آتشینا آب حیوان از کجا آورده‌ای

غزل شمارهٔ 2787–ای مهی کاندر نکویی از صفت افزوده‌ای

غزل شمارهٔ 2788–آه از آن رخسار برق انداز خوش عیاره‌ای

“Ah, from those lightning-casting, sweet, mischievous cheeks! A thunderbolt from its lightning has fallen on the soul of every helpless one!”

غزل شمارهٔ 2789–پیش شمع نور جان دل هست چون پروانه‌ای

غزل شمارهٔ 2790–بار دیگر ملتی برساختی برساختی

غزل شمارهٔ 2791–هر دلی را گر سوی گلزار جانان خاستی

غزل شمارهٔ 2792–سر نهاده بر قدم‌های بت چین نیستی

غزل شمارهٔ 2793–این چه چتر است این که بر ملک ابد برداشتی

غزل شمارهٔ 2794–ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی

غزل شمارهٔ 2795–ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی

Soul of a hundred rose gardens, you have vanished from jasmine; soul of the soul of my soul, why have you vanished from me?

غزل شمارهٔ 2796–ای که جان‌ها خاک پایت صورت اندیش آمدی

غزل شمارهٔ 2797–تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبری

غزل شمارهٔ 2798–در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تری

غزل شمارهٔ 2799–بی‌گهان شد هر رفتن سوی روزن ننگری

غزل شمارهٔ 2800–در میان جان نشین کامروز جان دیگری