Divan-e Shams by Rumi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

غزل شمارهٔ 400–چون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دلست

غزل شمارهٔ 401–اندرآ ای مه که بی‌تو ماه را استاره نیست

غزل شمارهٔ 402–نقش‌بند جان که جان‌ها جانب او مایلست

غزل شمارهٔ 403–گر تو پنداری به حسن تو نگاری هست نیست

غزل شمارهٔ 728–دشمن خویشیم و یار آنک ما را می‌کُشد

We are foes to ourselves, and friends to him who slays us; we are drowned in the sea, and the waves of the sea are slaying us.

غزل شمارهٔ 729–اینک آن جویی که چرخ سبز را گردان کند

غزل شمارهٔ 730–اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند

Behold, those birds which lay golden eggs every morning saddle the swift colt of the skies.

غزل شمارهٔ 731–پیش از آن کاندر جهان باغ و می و انگور بود

غزل شمارهٔ 732–دی میان عاشقان ساقی و مطرب میر بود

غزل شمارهٔ 733–ذره ذره آفتاب عشق دردی خوار باد

غزل شمارهٔ 734–مطربا این پرده زن کز رهزنان فریاد و داد

غزل شمارهٔ 735–دوش آمد پیل ما را باز هندستان به یاد

Last night our elephant remembered India again, in frenzy he was rending the veil of night till dawn.

غزل شمارهٔ 736–گر یکی شاخی شکستم من ز گلزاری چه شد

غزل شمارهٔ 737–نام آن کس بَر که مرده از جمالش زنده شد

غزل شمارهٔ 738–مطربم سرمست شد انگشت بر رق می‌زند

غزل شمارهٔ 739–قند بگشا ای صنم تا عیش را شیرین کند

غزل شمارهٔ 740–مشک و عنبر گر ز مشک زلف یارم بو کند

غزل شمارهٔ 741–پنج در چه فایده چون هجر را شش تو کند

غزل شمارهٔ 742–عشق عاشق را ز غیرت نیک دشمن رو کند

غزل شمارهٔ 743–آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود

غزل شمارهٔ 744–رو ترش کردی مگر دی باده‌ات گیرا نبود

غزل شمارهٔ 745–آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود

I have come to lay my face in the dust of the Beloved’s feet, I have come to beg pardon for a moment for my actions.

غزل شمارهٔ 746–برنشست آن شاه عشق و دام ظلمت بردرید

غزل شمارهٔ 747–ای طربناکان ز مطرب التماس می‌ کنید

غزل شمارهٔ 748–فخر جمله ساقیانی ساغرت در کار باد

غزل شمارهٔ 749–مست آمد دلبرم تا دل برد از بامداد

غزل شمارهٔ 750–شاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهاد

غزل شمارهٔ 751–هر زمان کز غیب عشق یار ما خنجر کشد

غزل شمارهٔ 752–هم دلم ره می‌نماید هم دلم ره می‌زند

غزل شمارهٔ 753–هم لبان می‌فروشت باده را ارزان کند

غزل شمارهٔ 754–می‌خرامد آفتاب خوبرویان ره کنید

غزل شمارهٔ 755–شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود

غزل شمارهٔ 756–علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود

غزل شمارهٔ 757–وصف آن مخدوم می‌کن گرچه می‌رنجد حسود

غزل شمارهٔ 1009–طارت الکتب الکرام من کرام یا عباد

غزل شمارهٔ 1010–من رای درا تلالا نوره وسط الفؤاد

غزل شمارهٔ 1011–میر خوبان را دگر منشور خوبی دررسید

غزل شمارهٔ 1060–عاشقی در خشم شد از یار خود معشوق وار

غزل شمارهٔ 1061–عرض لشکر می‌دهد مر عاشقان را عشق یار

غزل شمارهٔ 1062–چون نبینم من جمالت صد جهان خود دیده گیر

غزل شمارهٔ 1063–عزم رفتن کرده‌ای چون عمر شیرین یاد دار

غزل شمارهٔ 1064–مطربا در پیش شاهان چون شدستی پرده دار

غزل شمارهٔ 1065–یا ربا این لطف‌ها را از لبش پاینده دار

غزل شمارهٔ 1066–مرحبا ای جان باقی پادشاهِ کامیار

غزل شمارهٔ 1067–سر برآور ای حریف و روی من بین همچو زر

غزل شمارهٔ 1068–نیشکر باید که بندد پیش آن لب‌ها کمر

غزل شمارهٔ 1069–در سماع عاشقان زد فر و تابش بر اثیر

غزل شمارهٔ 1070–گر به خلوت دیدمی او را به جایی سیر سیر

غزل شمارهٔ 1071–معده را پر کرده‌ای دوش از خمیر و از فطیر

غزل شمارهٔ 1072–گر خورد آن شیر عشقت خون ما را خورده گیر