Ghazaliyat by Bedil Dehlavi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

غزل شمارهٔ 471در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است

12 couplets

غزل شمارهٔ 477خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است

11 couplets

غزل شمارهٔ 481اوگفتن ما وتو به هر رنگ ضرور است

10 couplets

غزل شمارهٔ 484بیا که آتش‌ِ کیفیت هوا تیز است

12 couplets

غزل شمارهٔ 486از حباب اینقدرم عبرت احوال بس است

10 couplets

غزل شمارهٔ 489عشرت موهوم هستی‌کلفت دنیا بس است

10 couplets

غزل شمارهٔ 492بی‌دماغی مژدهٔ پیغام‌محبوبم بس است

10 couplets

غزل شمارهٔ 493سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس است

11 couplets

غزل شمارهٔ 496بسکه امشب بی‌توام سامان اعضا آتش است

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 508بسکه این‌گلشن افسرده‌کدورت رنگ است

12 couplets

غزل شمارهٔ 512بس که ساز این بساط آشفتگی‌های دل است

13 couplets

غزل شمارهٔ 513احتیاجی با مزاج سبزه وگل شامل است

12 couplets

غزل شمارهٔ 514الفت تن باعث فکر پریشان دل است

12 couplets

غزل شمارهٔ 515بس که دشت از نقش پای لیلی ما پرگل است

10 couplets

غزل شمارهٔ 516عالم ایجاد عشرتخانهٔ جزو و کل است

10 couplets

غزل شمارهٔ 524در خیال‌آباد راحت آگهی نامحرم است

12 couplets

غزل شمارهٔ 525در سیرگاه امر تحیر مقدم است

12 couplets

غزل شمارهٔ 532شعله‌ ها در گرم جوشی‌، داغ آه سرد ماست

12 couplets

غزل شمارهٔ 538زندگی را شغل پرواز فنا جزوتن است

12 couplets

غزل شمارهٔ 539می‌روم از خو‌یش ‌و حسرت گر‌م‌ اشک افشاندن است

10 couplets

غزل شمارهٔ 540بسکه آفت ما ضعیفان را حصار آهن است

11 couplets

غزل شمارهٔ 541چون حباب آیینهٔ مااز خموشی روشن‌است

12 couplets

غزل شمارهٔ 542کینه را در دامن دلهای سنگین مسکن است

10 couplets

غزل شمارهٔ 543دری از اسباب ما و من به حق پیوستن است

11 couplets

غزل شمارهٔ 544راحت‌ جاوید عشاق ‌از فضولی رستن است

10 couplets

غزل شمارهٔ 546زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است

11 couplets

غزل شمارهٔ 547خنده‌ام صبحی به صد چاکِ گریبان آشناست

12 couplets

غزل شمارهٔ 548عجز بینش با تعلقهای امکان آشناست

14 couplets

غزل شمارهٔ 552بزم‌گردون صبح‌خیز ازگرد بیتاب من است

12 couplets

غزل شمارهٔ 561آفت سر و برگ هوس آرایی جاه است

13 couplets

غزل شمارهٔ 562خاک نمیم‌، ما را،‌کی فکر عجز و جاه است

11 couplets

غزل شمارهٔ 570برروی ما چوصبح نه‌رنگی شکسته است

10 couplets

غزل شمارهٔ 573پیر عقل از ما به درد نان مقدم رفته است

12 couplets

غزل شمارهٔ 574دوستان ظلمی به حال نامرادم رفته است

11 couplets

غزل شمارهٔ 575گر به سیر انجمن یا گشت‌ گلشن رفته است

12 couplets

غزل شمارهٔ 577آن جنگجو به ظاهر گرپشت داده است

15 couplets

غزل شمارهٔ 581دل به یاد جلوه‌ای طاقت به غارت داده است

13 couplets

غزل شمارهٔ 582زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است

12 couplets

غزل شمارهٔ 584آرزوی دل‌، چو اشک از چشم ما افتاده است

13 couplets

غزل شمارهٔ 585چشم‌واکن حسن نیرنگ قدم بی‌پرده است

13 couplets

غزل شمارهٔ 586خامشی در پرده سامان تکلم‌کرده است

11 couplets

غزل شمارهٔ 587پیری‌ام پیغامی از رمز سجود آورده است

9 couplets

غزل شمارهٔ 589نالهٔ ما شیوه‌ها امشب به بر آورده است

11 couplets

غزل شمارهٔ 593باز سرگرمی نظاره به سامان شده است

10 couplets

غزل شمارهٔ 595شور استغنای عشق از حسرت دل بوده است

14 couplets

غزل شمارهٔ 596رنگ خون گلجوش زخم تیغ گلچین بوده است

11 couplets

غزل شمارهٔ 597سرنوشت روی‌ جانان خط مشکین بوده است

10 couplets

غزل شمارهٔ 598تا حیرت خرام تو سامان دیده است

12 couplets

غزل شمارهٔ 599تا ز آغوش‌وداعت داغ حیرت‌چیده است

12 couplets

غزل شمارهٔ 600جنس موهومم دکان آبرویی چیده است

13 couplets

Ghazaliyat by Bedil Dehlavi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

Poems

غزل شمارهٔ 471–در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است

غزل شمارهٔ 477–خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است

غزل شمارهٔ 481–اوگفتن ما وتو به هر رنگ ضرور است

غزل شمارهٔ 484–بیا که آتش‌ِ کیفیت هوا تیز است

غزل شمارهٔ 486–از حباب اینقدرم عبرت احوال بس است

غزل شمارهٔ 489–عشرت موهوم هستی‌کلفت دنیا بس است

غزل شمارهٔ 492–بی‌دماغی مژدهٔ پیغام‌محبوبم بس است

غزل شمارهٔ 493–سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس است

غزل شمارهٔ 496–بسکه امشب بی‌توام سامان اعضا آتش است

غزل شمارهٔ 508–بسکه این‌گلشن افسرده‌کدورت رنگ است

غزل شمارهٔ 512–بس که ساز این بساط آشفتگی‌های دل است

غزل شمارهٔ 513–احتیاجی با مزاج سبزه وگل شامل است

غزل شمارهٔ 514–الفت تن باعث فکر پریشان دل است

غزل شمارهٔ 515–بس که دشت از نقش پای لیلی ما پرگل است

غزل شمارهٔ 516–عالم ایجاد عشرتخانهٔ جزو و کل است

غزل شمارهٔ 524–در خیال‌آباد راحت آگهی نامحرم است

غزل شمارهٔ 525–در سیرگاه امر تحیر مقدم است

غزل شمارهٔ 532–شعله‌ ها در گرم جوشی‌، داغ آه سرد ماست

غزل شمارهٔ 538–زندگی را شغل پرواز فنا جزوتن است

غزل شمارهٔ 539–می‌روم از خو‌یش ‌و حسرت گر‌م‌ اشک افشاندن است

غزل شمارهٔ 540–بسکه آفت ما ضعیفان را حصار آهن است

غزل شمارهٔ 541–چون حباب آیینهٔ مااز خموشی روشن‌است

غزل شمارهٔ 542–کینه را در دامن دلهای سنگین مسکن است

غزل شمارهٔ 543–دری از اسباب ما و من به حق پیوستن است

غزل شمارهٔ 544–راحت‌ جاوید عشاق ‌از فضولی رستن است

غزل شمارهٔ 546–زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است

غزل شمارهٔ 547–خنده‌ام صبحی به صد چاکِ گریبان آشناست

غزل شمارهٔ 548–عجز بینش با تعلقهای امکان آشناست

غزل شمارهٔ 552–بزم‌گردون صبح‌خیز ازگرد بیتاب من است

غزل شمارهٔ 561–آفت سر و برگ هوس آرایی جاه است

غزل شمارهٔ 562–خاک نمیم‌، ما را،‌کی فکر عجز و جاه است

غزل شمارهٔ 570–برروی ما چوصبح نه‌رنگی شکسته است

غزل شمارهٔ 573–پیر عقل از ما به درد نان مقدم رفته است

غزل شمارهٔ 574–دوستان ظلمی به حال نامرادم رفته است

غزل شمارهٔ 575–گر به سیر انجمن یا گشت‌ گلشن رفته است

غزل شمارهٔ 577–آن جنگجو به ظاهر گرپشت داده است

غزل شمارهٔ 581–دل به یاد جلوه‌ای طاقت به غارت داده است

غزل شمارهٔ 582–زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است

غزل شمارهٔ 584–آرزوی دل‌، چو اشک از چشم ما افتاده است

غزل شمارهٔ 585–چشم‌واکن حسن نیرنگ قدم بی‌پرده است

غزل شمارهٔ 586–خامشی در پرده سامان تکلم‌کرده است

غزل شمارهٔ 587–پیری‌ام پیغامی از رمز سجود آورده است

غزل شمارهٔ 589–نالهٔ ما شیوه‌ها امشب به بر آورده است

غزل شمارهٔ 593–باز سرگرمی نظاره به سامان شده است

غزل شمارهٔ 595–شور استغنای عشق از حسرت دل بوده است

غزل شمارهٔ 596–رنگ خون گلجوش زخم تیغ گلچین بوده است

غزل شمارهٔ 597–سرنوشت روی‌ جانان خط مشکین بوده است

غزل شمارهٔ 598–تا حیرت خرام تو سامان دیده است

غزل شمارهٔ 599–تا ز آغوش‌وداعت داغ حیرت‌چیده است

غزل شمارهٔ 600–جنس موهومم دکان آبرویی چیده است

غزل شمارهٔ 471در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است

غزل شمارهٔ 477خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است

غزل شمارهٔ 481اوگفتن ما وتو به هر رنگ ضرور است

غزل شمارهٔ 484بیا که آتش‌ِ کیفیت هوا تیز است

غزل شمارهٔ 486از حباب اینقدرم عبرت احوال بس است

غزل شمارهٔ 489عشرت موهوم هستی‌کلفت دنیا بس است

غزل شمارهٔ 492بی‌دماغی مژدهٔ پیغام‌محبوبم بس است

غزل شمارهٔ 493سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس است

غزل شمارهٔ 496بسکه امشب بی‌توام سامان اعضا آتش است

غزل شمارهٔ 508بسکه این‌گلشن افسرده‌کدورت رنگ است

غزل شمارهٔ 512بس که ساز این بساط آشفتگی‌های دل است

غزل شمارهٔ 513احتیاجی با مزاج سبزه وگل شامل است

غزل شمارهٔ 514الفت تن باعث فکر پریشان دل است

غزل شمارهٔ 515بس که دشت از نقش پای لیلی ما پرگل است

غزل شمارهٔ 516عالم ایجاد عشرتخانهٔ جزو و کل است

غزل شمارهٔ 524در خیال‌آباد راحت آگهی نامحرم است

غزل شمارهٔ 525در سیرگاه امر تحیر مقدم است

غزل شمارهٔ 532شعله‌ ها در گرم جوشی‌، داغ آه سرد ماست

غزل شمارهٔ 538زندگی را شغل پرواز فنا جزوتن است

غزل شمارهٔ 539می‌روم از خو‌یش ‌و حسرت گر‌م‌ اشک افشاندن است

غزل شمارهٔ 540بسکه آفت ما ضعیفان را حصار آهن است

غزل شمارهٔ 541چون حباب آیینهٔ مااز خموشی روشن‌است

غزل شمارهٔ 542کینه را در دامن دلهای سنگین مسکن است

غزل شمارهٔ 543دری از اسباب ما و من به حق پیوستن است

غزل شمارهٔ 544راحت‌ جاوید عشاق ‌از فضولی رستن است

غزل شمارهٔ 546زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است

غزل شمارهٔ 547خنده‌ام صبحی به صد چاکِ گریبان آشناست

غزل شمارهٔ 548عجز بینش با تعلقهای امکان آشناست

غزل شمارهٔ 552بزم‌گردون صبح‌خیز ازگرد بیتاب من است

غزل شمارهٔ 561آفت سر و برگ هوس آرایی جاه است

غزل شمارهٔ 562خاک نمیم‌، ما را،‌کی فکر عجز و جاه است

غزل شمارهٔ 570برروی ما چوصبح نه‌رنگی شکسته است

غزل شمارهٔ 573پیر عقل از ما به درد نان مقدم رفته است

غزل شمارهٔ 574دوستان ظلمی به حال نامرادم رفته است

غزل شمارهٔ 575گر به سیر انجمن یا گشت‌ گلشن رفته است

غزل شمارهٔ 577آن جنگجو به ظاهر گرپشت داده است

غزل شمارهٔ 581دل به یاد جلوه‌ای طاقت به غارت داده است

غزل شمارهٔ 582زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است

غزل شمارهٔ 584آرزوی دل‌، چو اشک از چشم ما افتاده است

غزل شمارهٔ 585چشم‌واکن حسن نیرنگ قدم بی‌پرده است

غزل شمارهٔ 586خامشی در پرده سامان تکلم‌کرده است

غزل شمارهٔ 587پیری‌ام پیغامی از رمز سجود آورده است

غزل شمارهٔ 589نالهٔ ما شیوه‌ها امشب به بر آورده است

غزل شمارهٔ 593باز سرگرمی نظاره به سامان شده است

غزل شمارهٔ 595شور استغنای عشق از حسرت دل بوده است

غزل شمارهٔ 596رنگ خون گلجوش زخم تیغ گلچین بوده است

غزل شمارهٔ 597سرنوشت روی‌ جانان خط مشکین بوده است

غزل شمارهٔ 598تا حیرت خرام تو سامان دیده است

غزل شمارهٔ 599تا ز آغوش‌وداعت داغ حیرت‌چیده است

غزل شمارهٔ 600جنس موهومم دکان آبرویی چیده است