Divan-e Shams by Rumi, in the metre فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

غزل شمارهٔ 183–ای دل رفته ز جا باز میا

غزل شمارهٔ 184–من رسیدم به لب جوی وفا

غزل شمارهٔ 433–اندر این جمع شررها ز کجاست

غزل شمارهٔ 434–هم به بر این بت زیبا خوشکست

غزل شمارهٔ 435–هر که بالا‌ست مر او را چه غم است؟

غزل شمارهٔ 833–مرگ ما هست عروسی ابد

Our death is an eternal wedding-feast; what is the secret of this? He is God, One.

غزل شمارهٔ 834–از دل رفته نشان می‌آید

غزل شمارهٔ 835–گل خندان که نخندد چه کند

غزل شمارهٔ 836–گر نخسپی شبکی جان چه شود

غزل شمارهٔ 837–هر کجا بوی خدا می‌آید

Everywhere the scent of God is coming—see how the people are coming uncontrollably;

غزل شمارهٔ 838–گر نخسپی شبکی جان چه شود

غزل شمارهٔ 1108–ساقیا باده چون نار بیار

غزل شمارهٔ 1109–ساقیا باده گلرنگ بیار

غزل شمارهٔ 1110–از لب یار شکر را چه خبر

غزل شمارهٔ 1677–یک دمی خوش چو گلستان کندم

غزل شمارهٔ 1678–من اگر نالم اگر عذر آرم

If I weep, if I come with excuses, my beloved puts cotton wool in his ears.

غزل شمارهٔ 1679–من اگر مستم اگر هشیارم

غزل شمارهٔ 1680–من اگر پرغم اگر شادانم

غزل شمارهٔ 1681–من از این خانه به در می نروم

غزل شمارهٔ 1682–من اگر پرغم اگر خندانم

غزل شمارهٔ 1683–من که حیران ز ملاقات توام

غزل شمارهٔ 1684–من از این خانه به در می نروم

غزل شمارهٔ 2023–رو قرار از دل مستان بستان

غزل شمارهٔ 2024–مات خود را صنما مات مکن

غزل شمارهٔ 2025–ای به انکار سوی ما نگران

غزل شمارهٔ 2026–به شکرخنده ببردی دل من

غزل شمارهٔ 2232–به حریفان بنشین خواب مرو

Sit with your comrades, do not go to sleep; do not go to the bottom of the sea like a fish.

غزل شمارهٔ 2927–ز کجا آمده‌ای می‌دانی

Do you know where you have come? From the midst of allglorious sanctuary.

غزل شمارهٔ 2928–آنچ در سینه نهان می‌داری

غزل شمارهٔ 2929–ای خیالی که به دل می‌گذری

غزل شمارهٔ 2930–تو چرا جمله نبات و شکری

غزل شمارهٔ 3193–غدرالعشق فزلت قدمی