Ghazaliyat by Bedil Dehlavi, in the Ghazal form

غزل شمارهٔ 2401گشاد چشمی نشد نصیبم به سیر نیرنگ این دبستان

9 couplets

غزل شمارهٔ 2402وارستگی ز حسن دگر می‌دهد نشان

12 couplets

غزل شمارهٔ 2403گرچه جز ذکرت نمی‌گنجد حدیثی در زبان

10 couplets

غزل شمارهٔ 2404کرد حرف بی‌نشانم عالمی را تر زبان

12 couplets

غزل شمارهٔ 2405ای التفات نام تو گیرایی زبان

10 couplets

غزل شمارهٔ 2406تا کی غرور انجمن آرایی زبان

11 couplets

غزل شمارهٔ 2407از سعی ما نیامد جز زور درگریبان

15 couplets

غزل شمارهٔ 2408خداست حاصل خدمت‌ گزین درویشان

13 couplets

غزل شمارهٔ 2409ازتب شوق‌ که دارد اینقدر تاب استخوان

14 couplets

غزل شمارهٔ 2410عرقها دارد آن شمع حیا لیک از نظر پنهان

11 couplets

غزل شمارهٔ 2411غرور خودنمایی تا کنیم از یکدگر پنهان

11 couplets

غزل شمارهٔ 2412ای حاجتت دلیل به ادبار زیستن

8 couplets

غزل شمارهٔ 2413سجدهٔ خواریست آب رو پی نان ریختن

17 couplets

غزل شمارهٔ 2414سر به زیر تیغ و پا بر خار باید تاختن

17 couplets

غزل شمارهٔ 2415می‌روم هر جا به ذوق عافیت اندوختن

9 couplets

غزل شمارهٔ 2416ما و نگاه شرمگین از تک و تاز دوختن

10 couplets

غزل شمارهٔ 2417تا تب عشق آتشم را داد سر در سوختن

13 couplets

غزل شمارهٔ 2418کس چو شمع من نبوده‌ست آشنای سوختن

16 couplets

غزل شمارهٔ 2419زان تغافل‌گر چرا ناشاد باید زیستن

10 couplets

غزل شمارهٔ 2420گر به این ساز است دور از وصل جانان زیستن

15 couplets

غزل شمارهٔ 2421آینهٔ وصل چیست‌، حیرتی آراستن

7 couplets

غزل شمارهٔ 2422به وادیی که فروشد غبار ما ننشستن

11 couplets

غزل شمارهٔ 2423صفا گل‌ کرده‌ای تا کی غبار رنگ نشکستن‌

9 couplets

غزل شمارهٔ 2424خوش عشرت است دمبدم از غم‌گریستن

6 couplets

غزل شمارهٔ 2425داغم ز ابر دیده به ‌شبنم گریستن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2426هر چند نیست بی‌سبب از غم‌گریستن

10 couplets

غزل شمارهٔ 2427آگهی تا کی ‌کند روشن چراغ خویشتن

9 couplets

غزل شمارهٔ 2428آفت است اینجا مباش ایمن ز سر برداشتن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2429تا به کی چون‌ شمع‌ باید تاج زر برداشتن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2430کار آسانی مدان تاج کمر برداشتن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2431پیرگشتم چند رنج آب وگل برداشتن

9 couplets

غزل شمارهٔ 2432منفعل خلق را ناز صنم داشتن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2433پُر ملاف از جوهر باریک بینی داشتن

11 couplets

غزل شمارهٔ 2434به خود داری فسردن گرم کردی جای بگذشتن

10 couplets

غزل شمارهٔ 2435چو موج‌گوهر ازین بحر بی‌تعب نگذشتن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2436از جوا‌ن حسن سلوک پیر نتوان یافتن

11 couplets

غزل شمارهٔ 2437عجز ما جولانگر تدبیر نتوان یافتن

13 couplets

غزل شمارهٔ 2438بر خط ترک طلب گر راه خواهی یافتن

15 couplets

غزل شمارهٔ 2439از نالهٔ دل ما تا کی رمیده رفتن

Audio

14 couplets

غزل شمارهٔ 2440یاد ابروی کجی زد به دل ما ناخن

13 couplets

غزل شمارهٔ 2441اشکم ز بی‌قراری زد بر دَرِ چکیدن

5 couplets

غزل شمارهٔ 2442روانی نیست محو جلوه را بی‌آب‌گردیدن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2443آه ناکام چه مقدار توان خون خوردن

7 couplets

غزل شمارهٔ 2444به خود پیچیده‌ام نالیدنم نتوان‌ گمان بردن

9 couplets

غزل شمارهٔ 2445جایی ‌که بود پیش بری پیش نبردن

9 couplets

غزل شمارهٔ 2446در این محفل ندارد یمن راحت چشم واکردن

11 couplets

غزل شمارهٔ 2447ندارد موج جز طومار رمز بحر وا کردن

11 couplets

غزل شمارهٔ 2448خوشا ذوق فنا و وحشت ساز شرر کردن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2449دل روشن چه لازم تیره از عرض هنر کردن

12 couplets

غزل شمارهٔ 2450بی سیر عبرتی نیست ترک حیا نکردن

13 couplets

Ghazaliyat by Bedil Dehlavi, in the Ghazal form

Poems

غزل شمارهٔ 2401–گشاد چشمی نشد نصیبم به سیر نیرنگ این دبستان

غزل شمارهٔ 2402–وارستگی ز حسن دگر می‌دهد نشان

غزل شمارهٔ 2403–گرچه جز ذکرت نمی‌گنجد حدیثی در زبان

غزل شمارهٔ 2404–کرد حرف بی‌نشانم عالمی را تر زبان

غزل شمارهٔ 2405–ای التفات نام تو گیرایی زبان

غزل شمارهٔ 2406–تا کی غرور انجمن آرایی زبان

غزل شمارهٔ 2407–از سعی ما نیامد جز زور درگریبان

غزل شمارهٔ 2408–خداست حاصل خدمت‌ گزین درویشان

غزل شمارهٔ 2409–ازتب شوق‌ که دارد اینقدر تاب استخوان

غزل شمارهٔ 2410–عرقها دارد آن شمع حیا لیک از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 2411–غرور خودنمایی تا کنیم از یکدگر پنهان

غزل شمارهٔ 2412–ای حاجتت دلیل به ادبار زیستن

غزل شمارهٔ 2413–سجدهٔ خواریست آب رو پی نان ریختن

غزل شمارهٔ 2414–سر به زیر تیغ و پا بر خار باید تاختن

غزل شمارهٔ 2415–می‌روم هر جا به ذوق عافیت اندوختن

غزل شمارهٔ 2416–ما و نگاه شرمگین از تک و تاز دوختن

غزل شمارهٔ 2417–تا تب عشق آتشم را داد سر در سوختن

غزل شمارهٔ 2418–کس چو شمع من نبوده‌ست آشنای سوختن

غزل شمارهٔ 2419–زان تغافل‌گر چرا ناشاد باید زیستن

غزل شمارهٔ 2420–گر به این ساز است دور از وصل جانان زیستن

غزل شمارهٔ 2421–آینهٔ وصل چیست‌، حیرتی آراستن

غزل شمارهٔ 2422–به وادیی که فروشد غبار ما ننشستن

غزل شمارهٔ 2423–صفا گل‌ کرده‌ای تا کی غبار رنگ نشکستن‌

غزل شمارهٔ 2424–خوش عشرت است دمبدم از غم‌گریستن

غزل شمارهٔ 2425–داغم ز ابر دیده به ‌شبنم گریستن

غزل شمارهٔ 2426–هر چند نیست بی‌سبب از غم‌گریستن

غزل شمارهٔ 2427–آگهی تا کی ‌کند روشن چراغ خویشتن

غزل شمارهٔ 2428–آفت است اینجا مباش ایمن ز سر برداشتن

غزل شمارهٔ 2429–تا به کی چون‌ شمع‌ باید تاج زر برداشتن

غزل شمارهٔ 2430–کار آسانی مدان تاج کمر برداشتن

غزل شمارهٔ 2431–پیرگشتم چند رنج آب وگل برداشتن

غزل شمارهٔ 2432–منفعل خلق را ناز صنم داشتن

غزل شمارهٔ 2433–پُر ملاف از جوهر باریک بینی داشتن

غزل شمارهٔ 2434–به خود داری فسردن گرم کردی جای بگذشتن

غزل شمارهٔ 2435–چو موج‌گوهر ازین بحر بی‌تعب نگذشتن

غزل شمارهٔ 2436–از جوا‌ن حسن سلوک پیر نتوان یافتن

غزل شمارهٔ 2437–عجز ما جولانگر تدبیر نتوان یافتن

غزل شمارهٔ 2438–بر خط ترک طلب گر راه خواهی یافتن

غزل شمارهٔ 2439–از نالهٔ دل ما تا کی رمیده رفتن

غزل شمارهٔ 2440–یاد ابروی کجی زد به دل ما ناخن

غزل شمارهٔ 2441–اشکم ز بی‌قراری زد بر دَرِ چکیدن

غزل شمارهٔ 2442–روانی نیست محو جلوه را بی‌آب‌گردیدن

غزل شمارهٔ 2443–آه ناکام چه مقدار توان خون خوردن

غزل شمارهٔ 2444–به خود پیچیده‌ام نالیدنم نتوان‌ گمان بردن

غزل شمارهٔ 2445–جایی ‌که بود پیش بری پیش نبردن

غزل شمارهٔ 2446–در این محفل ندارد یمن راحت چشم واکردن

غزل شمارهٔ 2447–ندارد موج جز طومار رمز بحر وا کردن

غزل شمارهٔ 2448–خوشا ذوق فنا و وحشت ساز شرر کردن

غزل شمارهٔ 2449–دل روشن چه لازم تیره از عرض هنر کردن

غزل شمارهٔ 2450–بی سیر عبرتی نیست ترک حیا نکردن

غزل شمارهٔ 2401گشاد چشمی نشد نصیبم به سیر نیرنگ این دبستان

غزل شمارهٔ 2402وارستگی ز حسن دگر می‌دهد نشان

غزل شمارهٔ 2403گرچه جز ذکرت نمی‌گنجد حدیثی در زبان

غزل شمارهٔ 2404کرد حرف بی‌نشانم عالمی را تر زبان

غزل شمارهٔ 2405ای التفات نام تو گیرایی زبان

غزل شمارهٔ 2406تا کی غرور انجمن آرایی زبان

غزل شمارهٔ 2407از سعی ما نیامد جز زور درگریبان

غزل شمارهٔ 2408خداست حاصل خدمت‌ گزین درویشان

غزل شمارهٔ 2409ازتب شوق‌ که دارد اینقدر تاب استخوان

غزل شمارهٔ 2410عرقها دارد آن شمع حیا لیک از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 2411غرور خودنمایی تا کنیم از یکدگر پنهان

غزل شمارهٔ 2412ای حاجتت دلیل به ادبار زیستن

غزل شمارهٔ 2413سجدهٔ خواریست آب رو پی نان ریختن

غزل شمارهٔ 2414سر به زیر تیغ و پا بر خار باید تاختن

غزل شمارهٔ 2415می‌روم هر جا به ذوق عافیت اندوختن

غزل شمارهٔ 2416ما و نگاه شرمگین از تک و تاز دوختن

غزل شمارهٔ 2417تا تب عشق آتشم را داد سر در سوختن

غزل شمارهٔ 2418کس چو شمع من نبوده‌ست آشنای سوختن

غزل شمارهٔ 2419زان تغافل‌گر چرا ناشاد باید زیستن

غزل شمارهٔ 2420گر به این ساز است دور از وصل جانان زیستن

غزل شمارهٔ 2421آینهٔ وصل چیست‌، حیرتی آراستن

غزل شمارهٔ 2422به وادیی که فروشد غبار ما ننشستن

غزل شمارهٔ 2423صفا گل‌ کرده‌ای تا کی غبار رنگ نشکستن‌

غزل شمارهٔ 2424خوش عشرت است دمبدم از غم‌گریستن

غزل شمارهٔ 2425داغم ز ابر دیده به ‌شبنم گریستن

غزل شمارهٔ 2426هر چند نیست بی‌سبب از غم‌گریستن

غزل شمارهٔ 2427آگهی تا کی ‌کند روشن چراغ خویشتن

غزل شمارهٔ 2428آفت است اینجا مباش ایمن ز سر برداشتن

غزل شمارهٔ 2429تا به کی چون‌ شمع‌ باید تاج زر برداشتن

غزل شمارهٔ 2430کار آسانی مدان تاج کمر برداشتن

غزل شمارهٔ 2431پیرگشتم چند رنج آب وگل برداشتن

غزل شمارهٔ 2432منفعل خلق را ناز صنم داشتن

غزل شمارهٔ 2433پُر ملاف از جوهر باریک بینی داشتن

غزل شمارهٔ 2434به خود داری فسردن گرم کردی جای بگذشتن

غزل شمارهٔ 2435چو موج‌گوهر ازین بحر بی‌تعب نگذشتن

غزل شمارهٔ 2436از جوا‌ن حسن سلوک پیر نتوان یافتن

غزل شمارهٔ 2437عجز ما جولانگر تدبیر نتوان یافتن

غزل شمارهٔ 2438بر خط ترک طلب گر راه خواهی یافتن

غزل شمارهٔ 2439از نالهٔ دل ما تا کی رمیده رفتن

غزل شمارهٔ 2440یاد ابروی کجی زد به دل ما ناخن

غزل شمارهٔ 2441اشکم ز بی‌قراری زد بر دَرِ چکیدن

غزل شمارهٔ 2442روانی نیست محو جلوه را بی‌آب‌گردیدن

غزل شمارهٔ 2443آه ناکام چه مقدار توان خون خوردن

غزل شمارهٔ 2444به خود پیچیده‌ام نالیدنم نتوان‌ گمان بردن

غزل شمارهٔ 2445جایی ‌که بود پیش بری پیش نبردن

غزل شمارهٔ 2446در این محفل ندارد یمن راحت چشم واکردن

غزل شمارهٔ 2447ندارد موج جز طومار رمز بحر وا کردن

غزل شمارهٔ 2448خوشا ذوق فنا و وحشت ساز شرر کردن

غزل شمارهٔ 2449دل روشن چه لازم تیره از عرض هنر کردن

غزل شمارهٔ 2450بی سیر عبرتی نیست ترک حیا نکردن