آڈیوز
صداکار فاطمه زندی کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس
یہ صفحہ صرف صداکار فاطمه زندی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔
نظمیں
غزل شمارهٔ 2037چون جان تو میستانی چون شکر است مردن
غزل شمارهٔ 2039رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن
Go, lay your head on the pillow, let me alone; leave me ruined and night-faring and afflicted as I am.
غزل شمارهٔ 2040روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن
غزل شمارهٔ 2051میبینمت که عزم جفا میکنی مکن
غزل شمارهٔ 2053با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
Sit with lovers, altogether choose loverhood; be not for a moment companion with him who is not a lover.
غزل شمارهٔ 2054بشنیدهام که عزم سفر میکنی مکن
I have heard that you are intending to journey; do not. That you give your love to another friend and companion; do not.
غزل شمارهٔ 2059گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتان
غزل شمارهٔ 2073دلا تو شهد منه در دهان رنجوران
غزل شمارهٔ 2076به جان تو که از این دلشده کرانه مکن
By your own life I implore, do not withdraw from this heartless wretch; suffer me still, do not make for your house.
غزل شمارهٔ 2077به من نگر به دو رخسار زعفرانی من
غزل شمارهٔ 2104شب که جهان است پر از لولیان
غزل شمارهٔ 2130ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او
Lovers, lovers, whoever sees His face, his reason becomes distraught, his habit confounded.
غزل شمارهٔ 2131حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.
غزل شمارهٔ 2132مستی ببینی رازدان میدانک باشد مست او
غزل شمارهٔ 2133بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو
غزل شمارهٔ 2134نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو
غزل شمارهٔ 2135ای شعشعه نور فلق در قبه مینای تو
The glow of the light of daybreak is in your emerald vault, the goblet of the blood of twilight is your blood-measuring bowl.
غزل شمارهٔ 2139والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو
غزل شمارهٔ 2148جان و سر تو ای پسر نیست کسی به پای تو
غزل شمارهٔ 2149ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو
غزل شمارهٔ 2151در سفر هوای تو بیخبرم به جان تو
غزل شمارهٔ 2152سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو
غزل شمارهٔ 2153ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو
غزل شمارهٔ 2154هین کژ و راست میروی باز چه خوردهای بگو
غزل شمارهٔ 2156سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو
غزل شمارهٔ 2157سنگ شکاف میکند در هوس لقای تو
The rock splits open in yearning to encounter you; the soul beats wing and pinion in the joy of your air.
غزل شمارهٔ 2159باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو
غزل شمارهٔ 2160ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبودهست او
غزل شمارهٔ 2161اگر نه عاشق اویم چه میپویم به کوی او
غزل شمارهٔ 2162دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو
غزل شمارهٔ 2163چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو
غزل شمارهٔ 2164اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو
غزل شمارهٔ 2165فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او
غزل شمارهٔ 2166دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو
Again I am raging. I am in such a state by your soul that every bond you bind, I break, by your soul.
غزل شمارهٔ 2170هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو
All my six directions, Beloved, are graven with your beauty, you shine in the mirror, since it has been polished by you.
غزل شمارهٔ 2186خداوندا چو تو صاحب قران کو
غزل شمارهٔ 2187گران جانی مکن ای یار برگو
غزل شمارهٔ 2188در این رقص و در این های و در این هو
غزل شمارهٔ 2195خوش خرامان میروی ای جان جان بیمن مرو
Sweetly parading you go—my soul of soul, go not without me; life of your friends, enter not the garden without me.
غزل شمارهٔ 2204عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو
غزل شمارهٔ 2205دوش خوابی دیدهام خود عاشقان را خواب کو
Last night in sleep I dreamed—yet what sleep is there for lovers?—that I was searching inside the Kaaba for where a prayer-niche might be.
غزل شمارهٔ 2214خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو
Happy the moment when we, you and I, sit in the palace, with two forms and two figures but with one soul, you and I.
غزل شمارهٔ 2215گر رَود دیده و عقل و خرد و جان، تو مرو
غزل شمارهٔ 2217چهرهٔ زرد مرا بین و مرا هیچ مگو
غزل شمارهٔ 2219من غلام قمرم، غَیر قمر، هیچ مگو
غزل شمارهٔ 2231میدوید از هر طرف در جست و جو
غزل شمارهٔ 2232به حریفان بنشین خواب مرو
Sit with your comrades, do not go to sleep; do not go to the bottom of the sea like a fish.
غزل شمارهٔ 2244سیر نیم سیر نی از لب خندان تو
I am not satiated, not satiated with your laughing lips; a thousand blessings on your lips and teeth!