Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by فاطمه زندی

غزل شمارهٔ 2037–چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن

غزل شمارهٔ 2039–رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن

Go, lay your head on the pillow, let me alone; leave me ruined and night-faring and afflicted as I am.

غزل شمارهٔ 2040–روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن

غزل شمارهٔ 2051–می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن

غزل شمارهٔ 2053–با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین

Sit with lovers, altogether choose loverhood; be not for a moment companion with him who is not a lover.

غزل شمارهٔ 2054–بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن

I have heard that you are intending to journey; do not. That you give your love to another friend and companion; do not.

غزل شمارهٔ 2059–گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتان

غزل شمارهٔ 2073–دلا تو شهد منه در دهان رنجوران

غزل شمارهٔ 2076–به جان تو که از این دلشده کرانه مکن

By your own life I implore, do not withdraw from this heartless wretch; suffer me still, do not make for your house.

غزل شمارهٔ 2077–به من نگر به دو رخسار زعفرانی من

غزل شمارهٔ 2104–شب که جهان است پر از لولیان

غزل شمارهٔ 2130–ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او

Lovers, lovers, whoever sees His face, his reason becomes distraught, his habit confounded.

غزل شمارهٔ 2131–حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.

غزل شمارهٔ 2132–مستی ببینی رازدان می‌دانک باشد مست او

غزل شمارهٔ 2133–بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو

غزل شمارهٔ 2134–نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو

غزل شمارهٔ 2135–ای شعشعه نور فلق در قبه مینای تو

The glow of the light of daybreak is in your emerald vault, the goblet of the blood of twilight is your blood-measuring bowl.

غزل شمارهٔ 2139–والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو

غزل شمارهٔ 2148–جان و سر تو ای پسر نیست کسی به پای تو

غزل شمارهٔ 2149–ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو

غزل شمارهٔ 2151–در سفر هوای تو بی‌خبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2152–سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو

غزل شمارهٔ 2153–ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو

غزل شمارهٔ 2154–هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو

غزل شمارهٔ 2156–سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2157–سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو

The rock splits open in yearning to encounter you; the soul beats wing and pinion in the joy of your air.

غزل شمارهٔ 2159–باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو

غزل شمارهٔ 2160–ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌ست او

غزل شمارهٔ 2161–اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او

غزل شمارهٔ 2162–دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شمارهٔ 2163–چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو

غزل شمارهٔ 2164–اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو

غزل شمارهٔ 2165–فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او

غزل شمارهٔ 2166–دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

Again I am raging. I am in such a state by your soul that every bond you bind, I break, by your soul.

غزل شمارهٔ 2170–هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو

All my six directions, Beloved, are graven with your beauty, you shine in the mirror, since it has been polished by you.

غزل شمارهٔ 2186–خداوندا چو تو صاحب قران کو

غزل شمارهٔ 2187–گران جانی مکن ای یار برگو

غزل شمارهٔ 2188–در این رقص و در این های و در این هو

غزل شمارهٔ 2195–خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو

Sweetly parading you go—my soul of soul, go not without me; life of your friends, enter not the garden without me.

غزل شمارهٔ 2204–عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو

غزل شمارهٔ 2205–دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو

Last night in sleep I dreamed—yet what sleep is there for lovers?—that I was searching inside the Kaaba for where a prayer-niche might be.

غزل شمارهٔ 2214–خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو

Happy the moment when we, you and I, sit in the palace, with two forms and two figures but with one soul, you and I.

غزل شمارهٔ 2215–گر رَود دیده و عقل و خرد و جان، تو مرو

غزل شمارهٔ 2217–چهرهٔ زرد مرا بین و مرا هیچ مگو

غزل شمارهٔ 2219–من غلام قمرم، غَیر قمر، هیچ مگو

غزل شمارهٔ 2231–می‌دوید از هر طرف در جست و جو

غزل شمارهٔ 2232–به حریفان بنشین خواب مرو

Sit with your comrades, do not go to sleep; do not go to the bottom of the sea like a fish.

غزل شمارهٔ 2244–سیر نیم سیر نی از لب خندان تو

I am not satiated, not satiated with your laughing lips; a thousand blessings on your lips and teeth!

غزل شمارهٔ 2245–مطرب مهتاب رو آنچ شنیدی بگو

غزل شمارهٔ 2247–مرا اگر تو نیابی به پیش یار بجو