صداکار عندلیب کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 2139–والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو

غزل شمارهٔ 2140–دل دی خراب و مست و خوش هر سو همی‌افتاد از او

غزل شمارهٔ 2141–ای تن و جان بنده او بند شکرخنده او

غزل شمارهٔ 2142–چون بجهد خنده ز من خنده نهان دارم از او

When laughter leaps forth from me, I keep laughter hidden from him; I make a sour face at him; I shout and scream at him.

غزل شمارهٔ 2143–روشنی خانه تویی خانه بمگذار و مرو

غزل شمارهٔ 2144–کار جهان هر چه شود کار تو کو بار تو کو

Whatever comes of the world’s affairs, how does that affect your business? If the two worlds have become an idol-temple, where is that roguish idol of yours?

غزل شمارهٔ 2145–شب شد ای خواجه ز کی آخر آن یار تو کو

غزل شمارهٔ 2146–ای شکران ای شکران کان شکر دارم از او

غزل شمارهٔ 2147–چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

غزل شمارهٔ 2149–ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو

غزل شمارهٔ 2150–عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو

غزل شمارهٔ 2154–هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو

غزل شمارهٔ 2155–کی ز جهان برون شود جزو جهان هله بگو

Say, how shall a part of the world depart from the world? How shall moisture escape from water, one leap from two?

غزل شمارهٔ 2156–سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2157–سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو

The rock splits open in yearning to encounter you; the soul beats wing and pinion in the joy of your air.

غزل شمارهٔ 2158–من که ستیزه روترم در طلب لقای تو

غزل شمارهٔ 2160–ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌ست او

غزل شمارهٔ 2161–اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او

غزل شمارهٔ 2162–دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شمارهٔ 2163–چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو

غزل شمارهٔ 2165–فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او

غزل شمارهٔ 2167–دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو

غزل شمارهٔ 2168–نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو

غزل شمارهٔ 2169–ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو

غزل شمارهٔ 2170–هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو

All my six directions, Beloved, are graven with your beauty, you shine in the mirror, since it has been polished by you.

غزل شمارهٔ 2171–گشته‌ست طپان جانم ای جان و جهان برگو

غزل شمارهٔ 2172–هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او

Both aware and untimely he came as my guest; my heart said, “Who has come?” My soul said, “The moonfaced moon.”

غزل شمارهٔ 2173–چنگ خردم بگسل تاری من و تاری تو

غزل شمارهٔ 2174–ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو

غزل شمارهٔ 2175–در خشکی ما بنگر وآن پرده تر برگو

غزل شمارهٔ 2176–آن دلبر عیار جگرخواره ما کو

غزل شمارهٔ 2177–خزان عاشقان را نوبهار او

غزل شمارهٔ 2178–تو کمترخواره‌ای هشیار می‌رو

غزل شمارهٔ 2179–تو جام عشق را بستان و می‌رو

غزل شمارهٔ 2180–از این پستی به سوی آسمان شو

From these depths depart towards heaven; may your soul be happy, journey joyfully.

غزل شمارهٔ 2181–دل و جان را طربگاه و مقام او

غزل شمارهٔ 2182–به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شمارهٔ 2183–به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شمارهٔ 2184–بیا ای رونق گلزار از این سو

غزل شمارهٔ 2185–چو بگشادم نظر از شیوه تو

غزل شمارهٔ 2187–گران جانی مکن ای یار برگو

غزل شمارهٔ 2188–در این رقص و در این های و در این هو

غزل شمارهٔ 2189–بازم صنما چه می‌فریبی تو

غزل شمارهٔ 2190–دیدی که چه کرد آن پری رو

غزل شمارهٔ 2191–ای رونق نوبهار برگو

غزل شمارهٔ 2192–ای عارف خوش کلام برگو

غزل شمارهٔ 2193–ای صید رخ تو شیر و آهو

غزل شمارهٔ 2194–آن وعده که کرده‌ای مرا کو

غزل شمارهٔ 2195–خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو

Sweetly parading you go—my soul of soul, go not without me; life of your friends, enter not the garden without me.

غزل شمارهٔ 2196–از حلاوت‌ها که هست از خشم و از دشنام او