غزل شمارهٔ 2187
شاعر: رومی
Toggle stanza 1گران جانی مکن ای یار برگو
11
گران جانی مکن ای یار برگو
از آن زلف و از آن رخسار برگو
22
ز باغ جان دو سه گلدسته بربند
حکایتهای آن گلزار برگو
33
ز حسنش گفتنی بسیار داری
ملولی گوشه نه بسیار برگو
44
ز یاد دوست شیرینتر چه کار است
هلا منشین چنین بیکار برگو
55
چه گفتی دی که جوشیدهست خونم
بیا امروز دیگربار برگو
66
ز یاد عالم غدار بگذر
ز لطف عالم الاسرار برگو
77
ز لاف فتنه تاتار کم کن
ز ناف آهوی تاتار برگو
88
ز عشق حسن شمس الدین تبریز
میان عاشقان آثار برگو