صداکار عندلیب کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1781–قد رجعنا قد رجعنا جائیا من طورکم

غزل شمارهٔ 1782–ظننتم ایا عذال ان قد عدلتم

غزل شمارهٔ 1783–فان وفق الله الکریم وصالکم

غزل شمارهٔ 1784–علی اهل نجد الثنا و سلام

غزل شمارهٔ 1785–بیا بیا دلدار من دلدار من

غزل شمارهٔ 1786–دزدیده چون جان می‌روی اندر میانِ جانِ من

Stealthily as the soul, you are going in the midst of my soul; O luster of my garden, you are my gracefully moving cypress.

غزل شمارهٔ 1787–گر آخر آمد عشق تو گردد ز اول‌ها فزون

غزل شمارهٔ 1788–تا کی گریزی از اجل در ارغوان و ارغنون

غزل شمارهٔ 1789–ای عاشقان! ای عاشقان! هنگام کوچ است از جهان

Lovers, lovers, it is time to migrate from the world; the drum of departure is reaching my spirit’s ear from heaven.

غزل شمارهٔ 1790–دلدار من در باغ دی می‌گشت و می‌گفت ای چمن

غزل شمارهٔ 1791–بویی همی‌آید مرا، مانا که باشد یار من

غزل شمارهٔ 1792–این کیست این این کیست این این یوسف ثانی است این

غزل شمارهٔ 1793–این کیست این این کیست این هذا جنون العاشقین

غزل شمارهٔ 1794–ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان

O gardener, gardener, autumn has come, autumn has come; see on branch and leaf the mark, see the mark of heart-anguish.

غزل شمارهٔ 1795–هین دف بزن هین کف بزن کاقبال خواهی یافتن

غزل شمارهٔ 1796–دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن

غزل شمارهٔ 1797–ای دل شکایت‌ها مکن تا نشنود دلدار من

غزل شمارهٔ 1798–ای یار من، ای یار من، ای یار بی‌زنهار من

غزل شمارهٔ 1799–در غیب پر، این سو مپر ای طایر چالاک من

غزل شمارهٔ 1800–هذا رشاد الکافرین هذا جزاء الصابرین

غزل شمارهٔ 1801–آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزن

غزل شمارهٔ 1802–چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من

غزل شمارهٔ 1803–بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن

غزل شمارهٔ 1804–با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن

غزل شمارهٔ 1805–پوشیده چون جان می‌روی، اندر میان جانِ من

غزل شمارهٔ 1806–آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من

غزل شمارهٔ 1807–ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من

Enough now from the cry dush—“dismount”—I have remained far from my road; enough from the cry qush—“set off”—I have missed my tent.

غزل شمارهٔ 1808–با آنک از پیوستگی من عشق گشتم عشق من

غزل شمارهٔ 1809–بر گرد گل می گشت دی نقش خیال یار من

غزل شمارهٔ 1810–من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان

غزل شمارهٔ 1811–خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن

غزل شمارهٔ 1812–ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین

غزل شمارهٔ 1813–کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من

غزل شمارهٔ 1814–عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من

غزل شمارهٔ 1815–من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان

غزل شمارهٔ 1816–آینه‌ای بزدایم از جهت منظر من

غزل شمارهٔ 1817–قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من

غزل شمارهٔ 1818–قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من

غزل شمارهٔ 1819–کافرم ار در دو جهان عشق بود خوشتر از این

غزل شمارهٔ 1820–هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشین

غزل شمارهٔ 1821–آب حیات عشق را در رگ ما روانه کن

غزل شمارهٔ 1822–ای شده از جفای تو جانب چرخ دود من

غزل شمارهٔ 1823–سیر نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه من

I become not satiated with you—this is my only sin; be not satiated with compassion for me, O my refuge in both worlds!

غزل شمارهٔ 1824–سیر نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای من

غزل شمارهٔ 1825–من طربم طرب منم زهره زند نوای من

غزل شمارهٔ 1826–هر کِی ز حور پرسدت، رخ بنما که «هم‌چنین»

If any man asks you about the houris, show your face, saying, “Like this”; if any man speaks to you of the moon, get up onto the roof—“Like this.”

غزل شمارهٔ 1827–دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 1828–باز نگار می کشد چون شتران مهار من

غزل شمارهٔ 1829–گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من

غزل شمارهٔ 1830–تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من