غزل شمارهٔ 1818
شاعر: رومی
Toggle stanza 1قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من
11
قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من
وا دل من وا دل من وا دل من وا دل من
22
قصد کنی بر تن من شاد شود دشمن من
وانگه از این خسته شود یا دل تو یا دل من
33
واله و مجنون دل من خانه پرخون دل من
بهر تماشا چه شود رنجه شوی تا دل من
44
خورده شکرها دل من بسته کمرها دل من
وقت سحرها دل من رفته به هر جا دل من
55
مرده و زنده دل من گریه و خنده دل من
خواجه و بنده دل من از تو چو دریا دل من
66
ای شده استاد امین جز که در آتش منشین
گرچه چنین است و چنین هیچ میاسا دل من
77
سوی صلاح دل و دین آمده جبریل امین
در طلب نعمت جان بهر تقاضا دل من
زمین