غزلیات

غزل شمارهٔ 2001–دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من

غزل شمارهٔ 2002–تو سبب سازی و دانایی آن سلطان بین

غزل شمارهٔ 2003–همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن

All have eaten and fallen asleep, and the house has become empty; it is time for us to saunter forth to the garden,

غزل شمارهٔ 2004–شیرمردا تو چه ترسی ز سگ لاغرشان

غزل شمارهٔ 2005–چه نشستی دور چون بیگانگان

غزل شمارهٔ 2006–هر کجا که پا نهی ای جان من

Wherever you set your foot, my darling, tulip and violet and jasmine spring up.

غزل شمارهٔ 2007–شاه ما باری برای کاهلان

غزل شمارهٔ 2008–می بده ای ساقی آخرزمان

غزل شمارهٔ 2009–نک بهاران شد صلا ای لولیان

غزل شمارهٔ 2010–بشنو از دل نکته‌های بی‌سخن

Hear the wordless subtleties, and understand what catches not the understanding.

غزل شمارهٔ 2011–جان جان‌هایی تو جان را برشکن

غزل شمارهٔ 2012–ای دلارام من و ای دل شکن

غزل شمارهٔ 2013–ساقیا برخیز و می در جام کن

غزل شمارهٔ 2014–راز چون با من نگوید یار من

غزل شمارهٔ 2015–فقر را در خواب دیدم دوش من

Last night I saw Poverty in a dream, I became beside myself from its beauty.

غزل شمارهٔ 2016–جان من جان تو جانت جان من

غزل شمارهٔ 2017–آمد آمد در میان خوب ختن

غزل شمارهٔ 2018–مرغ خانه با هما پروا مکن

غزل شمارهٔ 2019–ای ببرده دل تو قصد جان مکن

غزل شمارهٔ 2020–ای خدا این وصل را هجران مکن

غزل شمارهٔ 2021–صبحدم شد زود برخیز ای جوان

غزل شمارهٔ 2022–ای زیان و ای زیان و ای زیان

غزل شمارهٔ 2023–رو قرار از دل مستان بستان

غزل شمارهٔ 2024–مات خود را صنما مات مکن

غزل شمارهٔ 2025–ای به انکار سوی ما نگران

غزل شمارهٔ 2026–به شکرخنده ببردی دل من

غزل شمارهٔ 2027–ای امتان باطل بر نان زنید بر نان

غزل شمارهٔ 2028–گرچه بسی نشستم در نار تا به گردن

Though long enough I have sat in fire up to my neck, now I am up to my neck in the water of union with the Beloved.

غزل شمارهٔ 2029–ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن

غزل شمارهٔ 2030–گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن

غزل شمارهٔ 2031–ای محو راه گشته از محو هم سفر کن

غزل شمارهٔ 2032–من از کی باک دارم خاصه که یار با من

غزل شمارهٔ 2033–جانا نخست ما را مرد مدام گردان

غزل شمارهٔ 2034–ای دل ز شاه حوران یا قبله صبوران

غزل شمارهٔ 2035–آن خوب را طلب کن اندر میان حوران

غزل شمارهٔ 2036–امروز سرکشان را عشقت ز جلوه کردن

غزل شمارهٔ 2037–چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن

غزل شمارهٔ 2038–از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن

غزل شمارهٔ 2039–رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن

Go, lay your head on the pillow, let me alone; leave me ruined and night-faring and afflicted as I am.

غزل شمارهٔ 2040–روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن

غزل شمارهٔ 2041–پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن

غزل شمارهٔ 2042–ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن

غزل شمارهٔ 2043–دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن

Did you see what January said? Lay brushwood like a stack: if December brought not cold, the cold of both be on me.

غزل شمارهٔ 2044–جانا بیار باده و بختم بلند کن

غزل شمارهٔ 2045–تو آب روشنی تو در این آب گل مکن

غزل شمارهٔ 2046–مستی و عاشقی و جوانی و جنس این

غزل شمارهٔ 2047–می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن

غزل شمارهٔ 2048 - آن کیست ای خدای؟ ک‌از این دام ِ خامُشان

غزل شمارهٔ 2049–ای دم به دم مصور جان از درون تن

غزل شمارهٔ 2050–جانا بیار باده و بختم تمام کن