باب
دفتر اول
نظمیں
بخش 1الله سبحانه هوالبرالودود
34 اشعار
بخش 2اشارت به تنزیه و تقدس حضرت حق سبحانه و تعالی
24 اشعار
بخش 3در بیان آنکه حقیقت حضرت حق سبحانه و تعالی هستی ساذج است و وجود مطلق
18 اشعار
بخش 4اشارت به معنی تنزیه که متقضای عقل و تشبیه که موجب سمع است با تنبیه بر آنکه کمال در مرتبه جمع است
18 اشعار
بخش 5مناجات در تضرع و ابتهال به حضرت ذوالجلال والافضال جل جلاله و عم نواله
48 اشعار
بخش 6در نعت سیدالمرسلین و خاتم النبیین علیه من الصلوات الفضلها و من التحیات اکلمها
44 اشعار
بخش 7در خطاب زمین بوس حضرتی که نقش خاتم نبوتش خاتم النبیین است و طراز خلعت رسالتش سیدالمرسلین صلی الله علیه و آله و سلم
42 اشعار
بخش 8گفتار در اظهار دولتخواهی و مدحت گزاری حضرت خلافت پناهی سلطنت شعاری خلدالله تعالی ملکه و سلطانه و علا امره و شأنه
49 اشعار
بخش 9خطاب زمین بوس با ترغیب در رعایت رعایا و شفقت بر عموم برایا
11 اشعار
بخش 10قصه شفقت ورزیدن موسی علیه السلام و بره گریخته را به دوش کشیدن و از گلیم شبانی به خلعت کلیمی رسیدن
19 اشعار
بخش 11در بیان آنکه حکمت در وجود پادشاه صاحب جلالت حکمت است به موجب راستی و عدالت
13 اشعار
بخش 12در صفت عدل و نصفت
7 اشعار
بخش 13در بیان آنکه طمع را که از جمله آفات است با منقبت معدلت منافات است
6 اشعار
بخش 14پند مأمون به فرزند خویش
4 اشعار
بخش 15قطع اطناب اطناب و ختم بر دعای استجابت ماب
14 اشعار
بخش 16گفتار در ترغیب مسترشدان آگاه بر مداومت کلمه طیبه لااله الاالله که مفتاح گنج سعادت و مصباح کنج عبادت است
47 اشعار
بخش 17اشارت به آنکه گفته اند الصوفی کاین باین
6 اشعار
بخش 18اشارت به ذکر خفیه که گفته اند لایطلع علیه ملک فیکتبه و لا نفس فتعجب به
6 اشعار
بخش 19در کشف و اظهار آنکه در نفس کلمه طیبه لااله الاالله اشارتی هست به ستر و اخفای آن
9 اشعار
بخش 20اشارت به آنکه در ترکیب و ترتیب حروف کلمه طیبه اشعاری هست به ستر توحید که مفهوم و مضمون آنست
12 اشعار
بخش 21قال بعض کبراء العارفین قدس سره معنی لااله الاالله ان لا شی ء مما یدعی الها غیرالله
5 اشعار
بخش 22در مذمت آنان که به جهت اجتماع عوام و استجلاب منافع معاش از ایشان مجالس آرایند و به سبیل جهر و اعلان به ذکر حق سبحانه و تعالی اشتغال نمایند
19 اشعار
بخش 23تمثیل
14 اشعار
بخش 24در بیان فرق میان رقص ارباب نقص و حال اهل کمال
5 اشعار
بخش 25تمثیل
39 اشعار
بخش 26در ذکر قلبی آنان که دم از ذکر قلبی زنند و بر خود علامات آن نصب کرده آن را از قبیل ذکر خفیه شمارند و ندانند که آن نیز حکم ذکر جهر دارد بلکه ذکر جهر نیز از آن بهتر است زیرا که در ذکر جهر اصل ذکر متحقق است و احتمال غیر آن ندارد به خلاف ذکر خفیه
37 اشعار
بخش 27حکایت آن غوری که در مناره پنهان شده بود و فریاد می کرد که مرا مجویید که من اینجا نیستم
24 اشعار
بخش 28در بیان آنکه آنچه گذشت مذمت ذکر سر و جهر نیست بلکه مذمت جماعتی است که آن را وسیله لذات جسمانی و شهوات نفسانی ساخته اند
13 اشعار
بخش 29در بیان آنکه از خودی خود رستن و از عجب و ریا خلاص شدن جز در خدمت پیر صاحب تصرف دست ندهد
30 اشعار
بخش 30در بیان معنی رباعی که منسوب است به یکی از سلسه خانواده خواجگان ماوراء النهر قدس الله اسرارهم
16 اشعار
بخش 31در ترغیب مطالب بر مراقبه که عبارت است از نسیان رؤیة المخلوق بدوام النظر الی الخالق بنسیان رؤیة المخلوق یعنی رونده راه می باید که دائما ناظر جناب احدیت باشد و رقم نسیان و نیستی و فنا بر ناصیه جمیع مخلوقات کشد
10 اشعار
بخش 32حضرت خواجه بزرگ بهاء الحق و الدین المعروف به نقشبند قدس سره می فرمودند که دوام مراقبه نادر است و از این طایفه اندکی کسب آن کرده اند و ما به طریق حصول آن را یافته ایم که مخالف نفس است
8 اشعار
بخش 33ملاقات پیر کار دیده با جوان نورسیده
9 اشعار
بخش 34در بیان آنکه حضرت خواجه بزرگوار قدس سره می فرمودند که بنای کار را به نفس می باید کرد چنانکه اشتغال به وظیفه و زمان حال از تذکر ماضی و تفکر در مستقبل را مشغول گرداند و نفس را مگذارد که ضایع گذرد
12 اشعار
بخش 35امام شافعی گفت عمری گرد صوفیه گردیدم از ایشان دو سخن پسندیده شنیدم. یکی آنکه الوقت سیف قاطع و دیگر آنکه ان من العصمة ان لا تقدر
23 اشعار
بخش 36در بیان سخن آن عارف که گفت دوستان همه عالم دشمنند و همه دشمنان دوستند
9 اشعار
بخش 37در شرح حدیث اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک
10 اشعار
بخش 38در بیان معنی ان من العصمة ان لایقدر
38 اشعار
بخش 39در بیان آنکه در کلام سابق مذکور شد منافی اثبات اختیار آدمی نیست و در تحقیق معنی اختیار و جبر
14 اشعار
بخش 40در بیان جواب از سؤالی که چون بنده مختار در اختیار خود مجبور باشد اختیار وی به جبر راجع شود پس حکمت تکلیف وی به اوامر و نواهی چه باشد
24 اشعار
بخش 41حکایت بر سبیل تمثیل
28 اشعار
بخش 42امتحان کردن شاه آن دو غلام را
10 اشعار
بخش 43سرعت نمودن غلام مقبول به انقیاد امر پادشاه و تبری کردن او از حول و قوت خویش
16 اشعار
بخش 44ابا کردن غلام دیگر از امتثال فرمان پادشاه
17 اشعار
بخش 45بیان فرمودن پاشاه که مقصود از این امر اتیان بفعل مأمور به بود بلکه غرض آن بود که آنچه در سرشت شماست از انقیاد و عناد ظاهر شود
9 اشعار
بخش 46اشارت به آنکه امر دو قسم است ایجادی و ایجابی
5 اشعار
بخش 47سؤال غلام گناهکار از شاه گردون اقتدار
4 اشعار
بخش 48جواب پادشاه از سؤال غلام
15 اشعار
بخش 49سؤال دیگر از زبان غلام
3 اشعار
بخش 50جواب
7 اشعار