بخش 14 - پند مأمون به فرزند خویش
Toggle stanza 1با پسر گفت یک شبی مأمون
11
با پسر گفت یک شبی مأمون
کای در اقبال و بخت روزافزون
22
چون رسد نوبت خلافت تو
حرص دنیا مباد آفت تو
33
هر که را از خلیفگی خدای
نشود سیر نفس بد فرمای
44
سیر مشکل شود ازان زر و سیم
که کشد گه ز بیوه گه ز یتیم
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور