شمارهٔ 38

مانند قلم سپید کار سیهم

گر همچو قلم سرم بری سر ننهم

چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

من نیز به ذل و حیف تن در ندهم

من با دگری دست به پیمان ندهم

دانم که نیوفتد حریف از تو بهم

ای ماه! گشاده کن به وصلت گرهم

تا من ز فرو بستگی غم برهم

هر کوزه که بیخود بدهن باز نهم

گوید بشنو تا خبری باز دهم