شمارهٔ 2

مانند قلم سپید کار سیهم

گر همچو قلم سرم بری سر ننهم

چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

من نیز به ذل و حیف تن در ندهم

من با دگری دست به پیمان ندهم

دانم که نیوفتد حریف از تو بهم

هر کوزه که بیخود به دهان باز نهم

گوید بشنو تا خبری باز دهم

هر کوزه که بیخود بدهن باز نهم

گوید بشنو تا خبری باز دهم