رباعی شمارهٔ 111

مانند قلم سپید کار سیهم

گر همچو قلم سرم بری سر ننهم

ای ماه! گشاده کن به وصلت گرهم

تا من ز فرو بستگی غم برهم

هر کوزه که بیخود به دهان باز نهم

گوید بشنو تا خبری باز دهم

هر کوزه که بیخود بدهن باز نهم

گوید بشنو تا خبری باز دهم

من با دگری دست به پیمان ندهم

دانم که نیوفتد حریف از تو بهم