رباعی شمارهٔ 1316

چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

من نیز به ذل و حیف تن در ندهم

من با دگری دست به پیمان ندهم

دانم که نیوفتد حریف از تو بهم

ای ماه! گشاده کن به وصلت گرهم

تا من ز فرو بستگی غم برهم

هر کوزه که بیخود به دهان باز نهم

گوید بشنو تا خبری باز دهم

هر کوزه که بیخود بدهن باز نهم

گوید بشنو تا خبری باز دهم