عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 39شمارهٔ 39شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: فتگانمیبینمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 1بر بستر خاک خفتگان میبینم11نقل کریںبر بستر خاک خفتگان میبینمدر زیر زمین نهفتگان میبینم22نقل کریںچندان که به صحرای عدم مینگرمناآمدگان و رفتگان میبینم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر کوزه که بیخود به دهان باز نهمگوید بشنو تا خبری باز دهمعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 38اگلی نظمهر سبزه و گل که از زمین بیرون رُستاز خاک یکی سبزه خط گلگون رُستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 40◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبر مَفْرشِ خاک خفتگان میبینمدر زیر زمین نهفتگان میبینمخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»گردش دوران [56-35]»رباعی 52بر مفرش خاک، خفتگان میبینمدر زیرِ زمین، نهفتگان میبینمخیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 125◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر کوزه که بیخود به دهان باز نهمگوید بشنو تا خبری باز دهمعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 38
اگلی نظمهر سبزه و گل که از زمین بیرون رُستاز خاک یکی سبزه خط گلگون رُستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 40
بر مَفْرشِ خاک خفتگان میبینمدر زیر زمین نهفتگان میبینمخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»گردش دوران [56-35]»رباعی 52
