آڈیوز

صداکار شاپرک شیرازی کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار شاپرک شیرازی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

216نظمیں216آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 394ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسن

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 394

آڈیو

غزل شمارهٔ 396صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 396

آڈیو

غزل شمارهٔ 397ز در در آ و شبستان ما منور کن

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 397

آڈیو

غزل شمارهٔ 398ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 398

آڈیو

غزل شمارهٔ 400بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ من

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 400

آڈیو

غزل شمارهٔ 401چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 401

آڈیو

غزل شمارهٔ 405به جان پیر خرابات و حق صحبت او

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 405

آڈیو

غزل شمارهٔ 406گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 406

آڈیو

غزل شمارهٔ 407مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 407

آڈیو

غزل شمارهٔ 408ای آفتاب آینه دار جمال تو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 408

آڈیو

غزل شمارهٔ 409ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 409

آڈیو

غزل شمارهٔ 411تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 411

آڈیو

غزل شمارهٔ 413خط عذار یار که بگرفت ماه از او

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 413

آڈیو

غزل شمارهٔ 414گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 414

آڈیو

غزل شمارهٔ 415ای پیک راستان خبر یار ما بگو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 415

آڈیو

غزل شمارهٔ 417عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 417

آڈیو

غزل شمارهٔ 419وصال او ز عمر جاودان به

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 419

آڈیو

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 420

آڈیو

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 421

آڈیو

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 422

آڈیو

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 423

آڈیو

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 424

آڈیو

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 426

آڈیو

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 427

آڈیو

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 432

آڈیو

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 433

آڈیو

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 434

آڈیو

غزل شمارهٔ 435با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 435

آڈیو

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 437

آڈیو

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 439

آڈیو

غزل شمارهٔ 440سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 440

آڈیو

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 441

آڈیو

غزل شمارهٔ 442به جان او که گرم دسترس به جان بودی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 442

آڈیو

غزل شمارهٔ 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 443

آڈیو

غزل شمارهٔ 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 444

آڈیو

غزل شمارهٔ 445تو را که هر چه مراد است در جهان داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 445

آڈیو

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 446

آڈیو

غزل شمارهٔ 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 447

آڈیو

غزل شمارهٔ 448ای که در کوی خرابات مقامی داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 448

آڈیو

غزل شمارهٔ 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 449

آڈیو

غزل شمارهٔ 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 450

آڈیو

غزل شمارهٔ 451خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 451

آڈیو

غزل شمارهٔ 452طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 452

آڈیو

غزل شمارهٔ 454ز کوی یار می‌آید نسیمِ بادِ نوروزی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 454

آڈیو

غزل شمارهٔ 456نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

آڈیو

غزل شمارهٔ 457هزار جهد بکردم که یار من باشی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 457

آڈیو

غزل شمارهٔ 458ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

آڈیو

غزل شمارهٔ 459زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

آڈیو

غزل شمارهٔ 464بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

آڈیو

غزل شمارهٔ 465رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 394–ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسن

غزل شمارهٔ 396–صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

غزل شمارهٔ 397–ز در در آ و شبستان ما منور کن

غزل شمارهٔ 398–ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

غزل شمارهٔ 400–بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ من

غزل شمارهٔ 401–چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 405–به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406–گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407–مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408–ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409–ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 411–تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 413–خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414–گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415–ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 417–عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 419–وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420–ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421–درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422–ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423–دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424–از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 426–از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427–چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 432–مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433–ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434–ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 435–با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

غزل شمارهٔ 437–ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 439–دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 440–سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی

غزل شمارهٔ 441–چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442–به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443–چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444–شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445–تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446–صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447–بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448–ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449–ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 450–روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

غزل شمارهٔ 451–خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

غزل شمارهٔ 452–طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَری

غزل شمارهٔ 454–ز کوی یار می‌آید نسیمِ بادِ نوروزی

غزل شمارهٔ 456–نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی

غزل شمارهٔ 457–هزار جهد بکردم که یار من باشی

غزل شمارهٔ 458–ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

غزل شمارهٔ 459–زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

غزل شمارهٔ 464–بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

غزل شمارهٔ 465–رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

نظمیں

غزل شمارهٔ 394–ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسن

غزل شمارهٔ 396–صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

غزل شمارهٔ 397–ز در در آ و شبستان ما منور کن

غزل شمارهٔ 398–ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

غزل شمارهٔ 400–بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ من

غزل شمارهٔ 401–چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 405–به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406–گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407–مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408–ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409–ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 411–تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 413–خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414–گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415–ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 417–عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 419–وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420–ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421–درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422–ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423–دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424–از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 426–از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427–چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 432–مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433–ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434–ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 435–با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

غزل شمارهٔ 394ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسن

غزل شمارهٔ 396صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

غزل شمارهٔ 397ز در در آ و شبستان ما منور کن

غزل شمارهٔ 398ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

غزل شمارهٔ 400بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ من

غزل شمارهٔ 401چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 405به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 411تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 413خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 417عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 419وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 435با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 440سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

غزل شمارهٔ 451خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

غزل شمارهٔ 452طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَری

غزل شمارهٔ 454ز کوی یار می‌آید نسیمِ بادِ نوروزی

غزل شمارهٔ 456نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی

غزل شمارهٔ 457هزار جهد بکردم که یار من باشی

غزل شمارهٔ 458ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

غزل شمارهٔ 459زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

غزل شمارهٔ 464بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

غزل شمارهٔ 465رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

غزل شمارهٔ 394ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسن

غزل شمارهٔ 396صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

غزل شمارهٔ 397ز در در آ و شبستان ما منور کن

غزل شمارهٔ 398ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

غزل شمارهٔ 400بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ من

غزل شمارهٔ 401چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 405به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 411تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 413خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 417عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 419وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 435با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی