آڈیوز

صداکار نازنین بازیان کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار نازنین بازیان کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

634نظمیں634آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 604زنده بی دوست خفته در وطنی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 604

آڈیو

غزل شمارهٔ 605سروقدی میان انجمنی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 605

آڈیو

غزل شمارهٔ 606کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 606

آڈیو

غزل شمارهٔ 607من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 607

آڈیو

غزل شمارهٔ 608ای سرو حدیقه معانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 608

آڈیو

غزل شمارهٔ 609بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 609

آڈیو

غزل شمارهٔ 610بنده‌ام گر به لطف می‌خوانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 610

آڈیو

غزل شمارهٔ 611بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 611

آڈیو

غزل شمارهٔ 612جمعی که تو در میان ایشانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 612

آڈیو

غزل شمارهٔ 613ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 613

آڈیو

غزل شمارهٔ 614کبر یک سو نِه اگر شاهد درویشانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 614

آڈیو

غزل شمارهٔ 615ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 615

آڈیو

غزل شمارهٔ 616نگویم آب و گل است آن وجود روحانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 616

آڈیو

غزل شمارهٔ 617نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 617

آڈیو

غزل شمارهٔ 618همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 618

آڈیو

غزل شمارهٔ 619چرا به سرکشی از من عنان بگردانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 619

آڈیو

غزل شمارهٔ 620فرخ، صباحِ آن که تو بر وی نظر کنی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 620

آڈیو

غزل شمارهٔ 621سروْ ایستاده بِهْ، چو تو رفتار می‌کنی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 621

آڈیو

غزل شمارهٔ 622چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 622

آڈیو

غزل شمارهٔ 623دیدار می‌نمایی و پرهیز می‌کنی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 623

آڈیو

غزل شمارهٔ 624روزی به زنخدانت گفتم به سیمینی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 624

آڈیو

غزل شمارهٔ 625شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 625

آڈیو

غزل شمارهٔ 626امروز چنانی ای پری‌روی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 626

آڈیو

غزل شمارهٔ 627خواهم اندر پایش افتادن چو گوی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 627

آڈیو

غزل شمارهٔ 628تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 628

آڈیو

غزل شمارهٔ 629گل است آن یا سمن یا ماه یا روی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 629

آڈیو

غزل شمارهٔ 630مرحبا ای نسیم عنبربوی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 630

آڈیو

غزل شمارهٔ 631وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جوی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 631

آڈیو

غزل شمارهٔ 632سروِ سیمینا به صحرا می‌روی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 632

آڈیو

غزل شمارهٔ 633ای باد صبحدم خبر دلسِتان بگوی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 633

آڈیو

غزل شمارهٔ 634ای که به حسن قامتت سرو ندیده‌ام سهی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 634

آڈیو

غزل شمارهٔ 635اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 635

آڈیو

غزل شمارهٔ 636نشنیده‌ام که ماهی، بر سر نَهَد کُلاهی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 636

آڈیو

غزل شمارهٔ 637ندانم از من خسته‌جگر چه می‌خواهی؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 637

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 604–زنده بی دوست خفته در وطنی

غزل شمارهٔ 605–سروقدی میان انجمنی

غزل شمارهٔ 606–کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی

غزل شمارهٔ 607–من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

غزل شمارهٔ 608–ای سرو حدیقه معانی

غزل شمارهٔ 609–بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی

غزل شمارهٔ 610–بنده‌ام گر به لطف می‌خوانی

غزل شمارهٔ 611–بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی

غزل شمارهٔ 612–جمعی که تو در میان ایشانی

غزل شمارهٔ 613–ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی

غزل شمارهٔ 614–کبر یک سو نِه اگر شاهد درویشانی

غزل شمارهٔ 615–ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی

غزل شمارهٔ 616–نگویم آب و گل است آن وجود روحانی

غزل شمارهٔ 617–نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

غزل شمارهٔ 618–همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی

غزل شمارهٔ 619–چرا به سرکشی از من عنان بگردانی

غزل شمارهٔ 620–فرخ، صباحِ آن که تو بر وی نظر کنی

غزل شمارهٔ 621–سروْ ایستاده بِهْ، چو تو رفتار می‌کنی

غزل شمارهٔ 622–چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی

غزل شمارهٔ 623–دیدار می‌نمایی و پرهیز می‌کنی

غزل شمارهٔ 624–روزی به زنخدانت گفتم به سیمینی

غزل شمارهٔ 625–شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی

غزل شمارهٔ 626–امروز چنانی ای پری‌روی

غزل شمارهٔ 627–خواهم اندر پایش افتادن چو گوی

غزل شمارهٔ 628–تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی؟

غزل شمارهٔ 629–گل است آن یا سمن یا ماه یا روی

غزل شمارهٔ 630–مرحبا ای نسیم عنبربوی

غزل شمارهٔ 631–وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جوی

غزل شمارهٔ 632–سروِ سیمینا به صحرا می‌روی

غزل شمارهٔ 633–ای باد صبحدم خبر دلسِتان بگوی

غزل شمارهٔ 634–ای که به حسن قامتت سرو ندیده‌ام سهی

غزل شمارهٔ 635–اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی

غزل شمارهٔ 636–نشنیده‌ام که ماهی، بر سر نَهَد کُلاهی

غزل شمارهٔ 637–ندانم از من خسته‌جگر چه می‌خواهی؟

نظمیں

غزل شمارهٔ 604–زنده بی دوست خفته در وطنی

غزل شمارهٔ 605–سروقدی میان انجمنی

غزل شمارهٔ 606–کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی

غزل شمارهٔ 607–من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

غزل شمارهٔ 608–ای سرو حدیقه معانی

غزل شمارهٔ 609–بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی

غزل شمارهٔ 610–بنده‌ام گر به لطف می‌خوانی

غزل شمارهٔ 611–بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی

غزل شمارهٔ 612–جمعی که تو در میان ایشانی

غزل شمارهٔ 613–ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی

غزل شمارهٔ 614–کبر یک سو نِه اگر شاهد درویشانی

غزل شمارهٔ 615–ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی

غزل شمارهٔ 616–نگویم آب و گل است آن وجود روحانی

غزل شمارهٔ 617–نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

غزل شمارهٔ 618–همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی

غزل شمارهٔ 619–چرا به سرکشی از من عنان بگردانی

غزل شمارهٔ 620–فرخ، صباحِ آن که تو بر وی نظر کنی

غزل شمارهٔ 621–سروْ ایستاده بِهْ، چو تو رفتار می‌کنی

غزل شمارهٔ 622–چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی

غزل شمارهٔ 623–دیدار می‌نمایی و پرهیز می‌کنی

غزل شمارهٔ 624–روزی به زنخدانت گفتم به سیمینی

غزل شمارهٔ 625–شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی

غزل شمارهٔ 626–امروز چنانی ای پری‌روی

غزل شمارهٔ 627–خواهم اندر پایش افتادن چو گوی

غزل شمارهٔ 628–تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی؟

غزل شمارهٔ 629–گل است آن یا سمن یا ماه یا روی

غزل شمارهٔ 630–مرحبا ای نسیم عنبربوی

غزل شمارهٔ 631–وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جوی

غزل شمارهٔ 632–سروِ سیمینا به صحرا می‌روی

غزل شمارهٔ 633–ای باد صبحدم خبر دلسِتان بگوی

غزل شمارهٔ 634–ای که به حسن قامتت سرو ندیده‌ام سهی

غزل شمارهٔ 635–اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی

غزل شمارهٔ 636–نشنیده‌ام که ماهی، بر سر نَهَد کُلاهی

غزل شمارهٔ 637–ندانم از من خسته‌جگر چه می‌خواهی؟

غزل شمارهٔ 604زنده بی دوست خفته در وطنی

غزل شمارهٔ 605سروقدی میان انجمنی

غزل شمارهٔ 606کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی

غزل شمارهٔ 607من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

غزل شمارهٔ 608ای سرو حدیقه معانی

غزل شمارهٔ 609بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی

غزل شمارهٔ 610بنده‌ام گر به لطف می‌خوانی

غزل شمارهٔ 611بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی

غزل شمارهٔ 612جمعی که تو در میان ایشانی

غزل شمارهٔ 613ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی

غزل شمارهٔ 614کبر یک سو نِه اگر شاهد درویشانی

غزل شمارهٔ 615ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی

غزل شمارهٔ 616نگویم آب و گل است آن وجود روحانی

غزل شمارهٔ 617نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

غزل شمارهٔ 618همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی

غزل شمارهٔ 619چرا به سرکشی از من عنان بگردانی

غزل شمارهٔ 620فرخ، صباحِ آن که تو بر وی نظر کنی

غزل شمارهٔ 621سروْ ایستاده بِهْ، چو تو رفتار می‌کنی

غزل شمارهٔ 622چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی

غزل شمارهٔ 623دیدار می‌نمایی و پرهیز می‌کنی

غزل شمارهٔ 624روزی به زنخدانت گفتم به سیمینی

غزل شمارهٔ 625شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی

غزل شمارهٔ 626امروز چنانی ای پری‌روی

غزل شمارهٔ 627خواهم اندر پایش افتادن چو گوی

غزل شمارهٔ 628تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی؟

غزل شمارهٔ 629گل است آن یا سمن یا ماه یا روی

غزل شمارهٔ 630مرحبا ای نسیم عنبربوی

غزل شمارهٔ 631وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جوی

غزل شمارهٔ 632سروِ سیمینا به صحرا می‌روی

غزل شمارهٔ 633ای باد صبحدم خبر دلسِتان بگوی

غزل شمارهٔ 634ای که به حسن قامتت سرو ندیده‌ام سهی

غزل شمارهٔ 635اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی

غزل شمارهٔ 636نشنیده‌ام که ماهی، بر سر نَهَد کُلاهی

غزل شمارهٔ 637ندانم از من خسته‌جگر چه می‌خواهی؟

غزل شمارهٔ 604زنده بی دوست خفته در وطنی

غزل شمارهٔ 605سروقدی میان انجمنی

غزل شمارهٔ 606کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی

غزل شمارهٔ 607من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

غزل شمارهٔ 608ای سرو حدیقه معانی

غزل شمارهٔ 609بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی

غزل شمارهٔ 610بنده‌ام گر به لطف می‌خوانی

غزل شمارهٔ 611بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی

غزل شمارهٔ 612جمعی که تو در میان ایشانی

غزل شمارهٔ 613ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی

غزل شمارهٔ 614کبر یک سو نِه اگر شاهد درویشانی

غزل شمارهٔ 615ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی

غزل شمارهٔ 616نگویم آب و گل است آن وجود روحانی

غزل شمارهٔ 617نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

غزل شمارهٔ 618همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی

غزل شمارهٔ 619چرا به سرکشی از من عنان بگردانی

غزل شمارهٔ 620فرخ، صباحِ آن که تو بر وی نظر کنی

غزل شمارهٔ 621سروْ ایستاده بِهْ، چو تو رفتار می‌کنی

غزل شمارهٔ 622چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی

غزل شمارهٔ 623دیدار می‌نمایی و پرهیز می‌کنی

غزل شمارهٔ 624روزی به زنخدانت گفتم به سیمینی

غزل شمارهٔ 625شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی

غزل شمارهٔ 626امروز چنانی ای پری‌روی

غزل شمارهٔ 627خواهم اندر پایش افتادن چو گوی

غزل شمارهٔ 628تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی؟

غزل شمارهٔ 629گل است آن یا سمن یا ماه یا روی

غزل شمارهٔ 630مرحبا ای نسیم عنبربوی

غزل شمارهٔ 631وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جوی

غزل شمارهٔ 632سروِ سیمینا به صحرا می‌روی

غزل شمارهٔ 633ای باد صبحدم خبر دلسِتان بگوی

غزل شمارهٔ 634ای که به حسن قامتت سرو ندیده‌ام سهی

غزل شمارهٔ 635اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی

غزل شمارهٔ 636نشنیده‌ام که ماهی، بر سر نَهَد کُلاهی

غزل شمارهٔ 637ندانم از من خسته‌جگر چه می‌خواهی؟