آڈیوز

صداکار محسن لیله‌کوهی کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار محسن لیله‌کوهی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

707نظمیں707آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 57هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 57

آڈیو

رباعی شمارهٔ 58گویند مرو در پی آن سرو بلند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 58

آڈیو

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 58

آڈیو

رباعی شمارهٔ 59کس با تو عدو محاربت نتواند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 59

آڈیو

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 59

آڈیو

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 60

آڈیو

رباعی شمارهٔ 61آن کودک لشکری که لشکر شکند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 61

آڈیو

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 61

آڈیو

رباعی شمارهٔ 62کس عیب نظر باختن ما نکند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 62

آڈیو

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 62

آڈیو

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 63

آڈیو

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 64

آڈیو

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 65

آڈیو

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 66

آڈیو

رباعی شمارهٔ 67با دوست به گرمابه درم خلوت بود

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 67

آڈیو

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 67

آڈیو

رباعی شمارهٔ 68من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 68

آڈیو

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 68

آڈیو

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 69

آڈیو

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 70

آڈیو

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 71

آڈیو

رباعی شمارهٔ 72چون صورت خویشتن در آیینه بدید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 72

آڈیو

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 72

آڈیو

رباعی شمارهٔ 73گر تیر جفای دشمنان می‌آید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 73

آڈیو

غزل شمارهٔ 73دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 73

آڈیو

رباعی شمارهٔ 74من چاکر آنم که دلی برباید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 74

آڈیو

غزل شمارهٔ 74شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 74

آڈیو

رباعی شمارهٔ 75این ریش تو سخت زود برمی‌آید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 75

آڈیو

غزل شمارهٔ 75کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 75

آڈیو

رباعی شمارهٔ 76امشب نه بیاض روز برمی‌آید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 76

آڈیو

غزل شمارهٔ 76یارا بهشت صحبت یاران همدم است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 76

آڈیو

رباعی شمارهٔ 77هرچند که هست عالم از خوبان پر

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 77

آڈیو

غزل شمارهٔ 77بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 77

آڈیو

رباعی شمارهٔ 78بستان رخ تو گلستان آرد بار

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 78

آڈیو

غزل شمارهٔ 78امشب به راستی شب ما روز روشن است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 78

آڈیو

رباعی شمارهٔ 79از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 79

آڈیو

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 79

آڈیو

غزل شمارهٔ 80این خط شریف از آن بنان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 80

آڈیو

رباعی شمارهٔ 81تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 81

آڈیو

غزل شمارهٔ 81چه روی است آن که پیش کاروان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 81

آڈیو

رباعی شمارهٔ 82نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 82

آڈیو

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 82

آڈیو

رباعی شمارهٔ 83ای ماه شب‌افروز شبستان‌افروز

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 83

آڈیو

غزل شمارهٔ 83مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 83

آڈیو

رباعی شمارهٔ 84یا روی به کنج خلوت آور شب و روز

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 84

آڈیو

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 84

آڈیو

رباعی شمارهٔ 85رویی که نخواستم که بیند همه کس

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 85

آڈیو

غزل شمارهٔ 85با همه مهر و با منش کین‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 85

آڈیو

رباعی شمارهٔ 86گر بیخبران و عیبگویان از پس

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 86

آڈیو

غزل شمارهٔ 86بخت جوان دارد آن که با تو قرین است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 86

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 57–هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

رباعی شمارهٔ 58–گویند مرو در پی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 58–اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

رباعی شمارهٔ 59–کس با تو عدو محاربت نتواند

غزل شمارهٔ 59–آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

رباعی شمارهٔ 61–آن کودک لشکری که لشکر شکند

غزل شمارهٔ 61–افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

رباعی شمارهٔ 62–کس عیب نظر باختن ما نکند

غزل شمارهٔ 62–اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 63–از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 64–این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

غزل شمارهٔ 65–عیب یاران و دوستان هنر است

غزل شمارهٔ 66–هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

رباعی شمارهٔ 67–با دوست به گرمابه درم خلوت بود

غزل شمارهٔ 67–فریاد من از فراق یار است

رباعی شمارهٔ 68–من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

غزل شمارهٔ 68–چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 69–عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

غزل شمارهٔ 70–ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

رباعی شمارهٔ 72–چون صورت خویشتن در آیینه بدید

غزل شمارهٔ 72–پای سرو بوستانی در گِل است

رباعی شمارهٔ 73–گر تیر جفای دشمنان می‌آید

غزل شمارهٔ 73–دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

رباعی شمارهٔ 74–من چاکر آنم که دلی برباید

غزل شمارهٔ 74–شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

رباعی شمارهٔ 75–این ریش تو سخت زود برمی‌آید

غزل شمارهٔ 75–کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

رباعی شمارهٔ 76–امشب نه بیاض روز برمی‌آید

غزل شمارهٔ 76–یارا بهشت صحبت یاران همدم است

رباعی شمارهٔ 77–هرچند که هست عالم از خوبان پر

غزل شمارهٔ 77–بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

رباعی شمارهٔ 78–بستان رخ تو گلستان آرد بار

غزل شمارهٔ 78–امشب به راستی شب ما روز روشن است

رباعی شمارهٔ 79–از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر

غزل شمارهٔ 79–این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 80–این خط شریف از آن بنان است

رباعی شمارهٔ 81–تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز

غزل شمارهٔ 81–چه روی است آن که پیش کاروان است

رباعی شمارهٔ 82–نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز

غزل شمارهٔ 82–هزار سختی اگر بر من آید آسان است

رباعی شمارهٔ 83–ای ماه شب‌افروز شبستان‌افروز

غزل شمارهٔ 83–مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

رباعی شمارهٔ 84–یا روی به کنج خلوت آور شب و روز

غزل شمارهٔ 84–ز من مپرس که در دست او دلت چون است

رباعی شمارهٔ 85–رویی که نخواستم که بیند همه کس

غزل شمارهٔ 85–با همه مهر و با منش کین‌ست

رباعی شمارهٔ 86–گر بیخبران و عیبگویان از پس

غزل شمارهٔ 86–بخت جوان دارد آن که با تو قرین است

نظمیں

غزل شمارهٔ 57–هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

رباعی شمارهٔ 58–گویند مرو در پی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 58–اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

رباعی شمارهٔ 59–کس با تو عدو محاربت نتواند

غزل شمارهٔ 59–آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

رباعی شمارهٔ 61–آن کودک لشکری که لشکر شکند

غزل شمارهٔ 61–افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

رباعی شمارهٔ 62–کس عیب نظر باختن ما نکند

غزل شمارهٔ 62–اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 63–از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 64–این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

غزل شمارهٔ 65–عیب یاران و دوستان هنر است

غزل شمارهٔ 66–هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

رباعی شمارهٔ 67–با دوست به گرمابه درم خلوت بود

غزل شمارهٔ 67–فریاد من از فراق یار است

رباعی شمارهٔ 68–من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

غزل شمارهٔ 68–چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 69–عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

غزل شمارهٔ 70–ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

رباعی شمارهٔ 72–چون صورت خویشتن در آیینه بدید

غزل شمارهٔ 72–پای سرو بوستانی در گِل است

رباعی شمارهٔ 73–گر تیر جفای دشمنان می‌آید

غزل شمارهٔ 73–دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

رباعی شمارهٔ 74–من چاکر آنم که دلی برباید

غزل شمارهٔ 74–شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

رباعی شمارهٔ 75–این ریش تو سخت زود برمی‌آید

غزل شمارهٔ 57هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

رباعی شمارهٔ 58گویند مرو در پی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

رباعی شمارهٔ 59کس با تو عدو محاربت نتواند

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

رباعی شمارهٔ 61آن کودک لشکری که لشکر شکند

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

رباعی شمارهٔ 62کس عیب نظر باختن ما نکند

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

رباعی شمارهٔ 67با دوست به گرمابه درم خلوت بود

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

رباعی شمارهٔ 68من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

رباعی شمارهٔ 72چون صورت خویشتن در آیینه بدید

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

رباعی شمارهٔ 73گر تیر جفای دشمنان می‌آید

غزل شمارهٔ 73دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

رباعی شمارهٔ 74من چاکر آنم که دلی برباید

غزل شمارهٔ 74شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

رباعی شمارهٔ 75این ریش تو سخت زود برمی‌آید

غزل شمارهٔ 75کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

رباعی شمارهٔ 76امشب نه بیاض روز برمی‌آید

غزل شمارهٔ 76یارا بهشت صحبت یاران همدم است

رباعی شمارهٔ 77هرچند که هست عالم از خوبان پر

غزل شمارهٔ 77بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

رباعی شمارهٔ 78بستان رخ تو گلستان آرد بار

غزل شمارهٔ 78امشب به راستی شب ما روز روشن است

رباعی شمارهٔ 79از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 80این خط شریف از آن بنان است

رباعی شمارهٔ 81تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز

غزل شمارهٔ 81چه روی است آن که پیش کاروان است

رباعی شمارهٔ 82نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

رباعی شمارهٔ 83ای ماه شب‌افروز شبستان‌افروز

غزل شمارهٔ 83مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

رباعی شمارهٔ 84یا روی به کنج خلوت آور شب و روز

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

رباعی شمارهٔ 85رویی که نخواستم که بیند همه کس

غزل شمارهٔ 85با همه مهر و با منش کین‌ست

رباعی شمارهٔ 86گر بیخبران و عیبگویان از پس

غزل شمارهٔ 86بخت جوان دارد آن که با تو قرین است

غزل شمارهٔ 57هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

رباعی شمارهٔ 58گویند مرو در پی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

رباعی شمارهٔ 59کس با تو عدو محاربت نتواند

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

رباعی شمارهٔ 61آن کودک لشکری که لشکر شکند

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

رباعی شمارهٔ 62کس عیب نظر باختن ما نکند

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

رباعی شمارهٔ 67با دوست به گرمابه درم خلوت بود

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

رباعی شمارهٔ 68من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

رباعی شمارهٔ 72چون صورت خویشتن در آیینه بدید

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

رباعی شمارهٔ 73گر تیر جفای دشمنان می‌آید

غزل شمارهٔ 73دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

رباعی شمارهٔ 74من چاکر آنم که دلی برباید

غزل شمارهٔ 74شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

رباعی شمارهٔ 75این ریش تو سخت زود برمی‌آید

غزل شمارهٔ 75کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

رباعی شمارهٔ 76امشب نه بیاض روز برمی‌آید