غزل شمارهٔ 78

شاعر: سعدی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ناست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

امشب به راستی شب ما روز روشن است

عید وصال دوست علی رغم دشمن است

باد بهشت می‌گذرد یا نسیم باغ

یا نکهت دهان تو یا بوی لادن است

هرگز نباشد از تن و جانت عزیزتر

چشمم که در سرست و روانم که در تن است

گردن نهم به خدمت و گوشت کنم به قول

تا خاطرم معلق آن گوش و گردن است

ای پادشاه، سایه ز درویش وامَگیر

ناچار خوشه چین بود آن جا که خرمن است

دور از تو در جهان فراخم مجال نیست

عالم به چشم تنگ دلان چشم سوزن است

عاشق گریختن نتواند که دست شوق

هر جا که می‌رود متعلق به دامن است

شیرین به در نمی‌رود از خانه بی رقیب

داند شکر که دفع مگس بادبیزن است

جور رقیب و سرزنش اهل روزگار

با من همان حکایت گاو دهل‌زن است

1010

بازان شاه را حسد آید بدین شکار

کان شاهباز را دل سعدی نشیمن است

1111

قلب رقیق چند بپوشد حدیث عشق

هرچ آن به آبگینه بپوشی مبیَّن است

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آیینه را توجه خاطر به گلخن است

هر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1921

احوال دل ز دیده خونبار روشن است

حال درون خانه نمایان ز روزن است

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1922

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور