آڈیوز

صداکار حمیدرضا محمدی کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار حمیدرضا محمدی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

635نظمیں636آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 300

آڈیو

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 301

آڈیو

غزل شمارهٔ 302به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 302

آڈیو

غزل شمارهٔ 303پروانه نمی‌شکیبد از دور

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 303

آڈیو

غزل شمارهٔ 304آن کیست که می‌رود به نخجیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 304

آڈیو

غزل شمارهٔ 305از همه باشد به حقیقت گزیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 305

آڈیو

غزل شمارهٔ 306ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 306

آڈیو

غزل شمارهٔ 307دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 307

آڈیو

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 308

آڈیو

غزل شمارهٔ 309ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 309

آڈیو

غزل شمارهٔ 310ای به خلق از جهانیان ممتاز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 310

آڈیو

غزل شمارهٔ 311متقلب درون جامه ناز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 311

آڈیو

غزل شمارهٔ 312بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 312

آڈیو

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 313

آڈیو

غزل شمارهٔ 314مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 314

آڈیو

غزل شمارهٔ 315پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 315

آڈیو

غزل شمارهٔ 316ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 316

آڈیو

غزل شمارهٔ 317بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 317

آڈیو

غزل شمارهٔ 318امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 318

آڈیو

غزل شمارهٔ 319هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 319

آڈیو

غزل شمارهٔ 320یاری به دست کن که به امید راحتش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 320

آڈیو

غزل شمارهٔ 321آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 321

آڈیو

غزل شمارهٔ 322خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 322

آڈیو

غزل شمارهٔ 323هر که نازک بود تن یارش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 323

آڈیو

غزل شمارهٔ 324هر که نامهربان بود یارش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 324

آڈیو

غزل شمارهٔ 325کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 325

آڈیو

غزل شمارهٔ 326دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 326

آڈیو

غزل شمارهٔ 327چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 327

آڈیو

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 328

آڈیو

غزل شمارهٔ 329خوش است درد که باشد امید درمانش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 329

آڈیو

غزل شمارهٔ 330زینهار از دهان خندانش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 330

آڈیو

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 333

آڈیو

غزل شمارهٔ 334قیامت باشد آن قامت در آغوش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 334

آڈیو

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 335

آڈیو

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 336

آڈیو

غزل شمارهٔ 337گر یکی از عشق برآرد خروش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 337

آڈیو

غزل شمارهٔ 338دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 338

آڈیو

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 339

آڈیو

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 340

آڈیو

غزل شمارهٔ 341گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 341

آڈیو

غزل شمارهٔ 342یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 342

آڈیو

غزل شمارهٔ 343به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 343

آڈیو

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 344

آڈیو

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 345

آڈیو

غزل شمارهٔ 346مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 346

آڈیو

غزل شمارهٔ 347جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 347

آڈیو

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 348

آڈیو

غزل شمارهٔ 349بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 349

آڈیو

غزل شمارهٔ 350من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 350

آڈیو

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 351

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 300–یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 301–هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 302–به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

غزل شمارهٔ 303–پروانه نمی‌شکیبد از دور

غزل شمارهٔ 304–آن کیست که می‌رود به نخجیر

غزل شمارهٔ 305–از همه باشد به حقیقت گزیر

غزل شمارهٔ 306–ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

غزل شمارهٔ 307–دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

غزل شمارهٔ 308–فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 309–ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

غزل شمارهٔ 310–ای به خلق از جهانیان ممتاز

غزل شمارهٔ 311–متقلب درون جامه ناز

غزل شمارهٔ 312–بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

غزل شمارهٔ 313–برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 314–مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

غزل شمارهٔ 315–پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 316–ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز

غزل شمارهٔ 317–بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

غزل شمارهٔ 318–امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس

غزل شمارهٔ 319–هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

غزل شمارهٔ 320–یاری به دست کن که به امید راحتش

غزل شمارهٔ 321–آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

غزل شمارهٔ 322–خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

غزل شمارهٔ 323–هر که نازک بود تن یارش

غزل شمارهٔ 324–هر که نامهربان بود یارش

غزل شمارهٔ 325–کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326–دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 327–چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

غزل شمارهٔ 328–رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 329–خوش است درد که باشد امید درمانش

غزل شمارهٔ 330–زینهار از دهان خندانش

غزل شمارهٔ 333–خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 334–قیامت باشد آن قامت در آغوش

غزل شمارهٔ 335–یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336–رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 337–گر یکی از عشق برآرد خروش

غزل شمارهٔ 338–دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

غزل شمارهٔ 339–گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340–هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 341–گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

غزل شمارهٔ 342–یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

غزل شمارهٔ 343–به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

غزل شمارهٔ 344–ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345–گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 346–مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

غزل شمارهٔ 347–جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

غزل شمارهٔ 348–چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 349–بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

غزل شمارهٔ 350–من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

غزل شمارهٔ 351–نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

نظمیں

غزل شمارهٔ 300–یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 301–هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 302–به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

غزل شمارهٔ 303–پروانه نمی‌شکیبد از دور

غزل شمارهٔ 304–آن کیست که می‌رود به نخجیر

غزل شمارهٔ 305–از همه باشد به حقیقت گزیر

غزل شمارهٔ 306–ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

غزل شمارهٔ 307–دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

غزل شمارهٔ 308–فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 309–ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

غزل شمارهٔ 310–ای به خلق از جهانیان ممتاز

غزل شمارهٔ 311–متقلب درون جامه ناز

غزل شمارهٔ 312–بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

غزل شمارهٔ 313–برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 314–مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

غزل شمارهٔ 315–پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 316–ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز

غزل شمارهٔ 317–بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

غزل شمارهٔ 318–امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس

غزل شمارهٔ 319–هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

غزل شمارهٔ 320–یاری به دست کن که به امید راحتش

غزل شمارهٔ 321–آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

غزل شمارهٔ 322–خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

غزل شمارهٔ 323–هر که نازک بود تن یارش

غزل شمارهٔ 324–هر که نامهربان بود یارش

غزل شمارهٔ 325–کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326–دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 327–چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 302به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

غزل شمارهٔ 303پروانه نمی‌شکیبد از دور

غزل شمارهٔ 304آن کیست که می‌رود به نخجیر

غزل شمارهٔ 305از همه باشد به حقیقت گزیر

غزل شمارهٔ 306ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

غزل شمارهٔ 307دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 309ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

غزل شمارهٔ 310ای به خلق از جهانیان ممتاز

غزل شمارهٔ 311متقلب درون جامه ناز

غزل شمارهٔ 312بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 314مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

غزل شمارهٔ 315پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 316ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز

غزل شمارهٔ 317بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

غزل شمارهٔ 318امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس

غزل شمارهٔ 319هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

غزل شمارهٔ 320یاری به دست کن که به امید راحتش

غزل شمارهٔ 321آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

غزل شمارهٔ 322خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

غزل شمارهٔ 323هر که نازک بود تن یارش

غزل شمارهٔ 324هر که نامهربان بود یارش

غزل شمارهٔ 325کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 327چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 329خوش است درد که باشد امید درمانش

غزل شمارهٔ 330زینهار از دهان خندانش

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 334قیامت باشد آن قامت در آغوش

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 337گر یکی از عشق برآرد خروش

غزل شمارهٔ 338دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 341گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

غزل شمارهٔ 342یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

غزل شمارهٔ 343به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 346مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

غزل شمارهٔ 347جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 349بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

غزل شمارهٔ 350من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 302به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

غزل شمارهٔ 303پروانه نمی‌شکیبد از دور

غزل شمارهٔ 304آن کیست که می‌رود به نخجیر

غزل شمارهٔ 305از همه باشد به حقیقت گزیر

غزل شمارهٔ 306ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

غزل شمارهٔ 307دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 309ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

غزل شمارهٔ 310ای به خلق از جهانیان ممتاز

غزل شمارهٔ 311متقلب درون جامه ناز

غزل شمارهٔ 312بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 314مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

غزل شمارهٔ 315پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 316ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز

غزل شمارهٔ 317بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

غزل شمارهٔ 318امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس

غزل شمارهٔ 319هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

غزل شمارهٔ 320یاری به دست کن که به امید راحتش

غزل شمارهٔ 321آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

غزل شمارهٔ 322خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

غزل شمارهٔ 323هر که نازک بود تن یارش

غزل شمارهٔ 324هر که نامهربان بود یارش

غزل شمارهٔ 325کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 327چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 329خوش است درد که باشد امید درمانش